ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΚΑΡΑΤΖΑΦΕΡΗ

 

Ο φαιός δούρειος ίππος
 

Στο πρόσωπο του Γιώργου Καρατζαφέρη συγκλίνουν δύο ποιητικά έργα που σημαδεύουν το πρώτο τη σύγχρονη και το άλλο την αρχαία Ελλάδα. Ο Γιώργος, λοιπόν, «που είναι πονηρός» κατά το τραγουδάκι του '70, θέλει να μιμηθεί τον «πολυμήχανο Οδυσσέα» του ομηρικού έπους. Να δούμε αν θα τσιμπήσουν και πάλι οι αφελείς Τρώες.

 

Δεν είχε περάσει ούτε μία μέρα από το πρόσφατο ρεπορτάζ του «Ιού» για τις εξελίξεις στο χώρο της ελληνικής ακροδεξιάς («Το Τριώδιο της Ακροδεξιάς», 26/2/06), και ο κ. Καρατζαφέρης έσπευσε ακόμα μια φορά να μας ξαφνιάσει: Πρωί πρωί της επόμενης μέρας, ο αρχηγός του ΛΑΟΣ ήταν προσκεκλημένος στην εκπομπή του Γιάννη Λοβέρδου στον Alter. Οταν, λοιπόν, του τέθηκε από το δημοσιογράφο το ερώτημα πώς σχολιάζει τις τοποθετήσεις του «Ιού», ο κ. Καρατζαφέρης μπέρδεψε τους συνομιλητές του:

«Ο "Ιός" κάνει πράγματι μια πάρα πολύ καλή δουλειά και είναι χρήσιμο εργαλείο. Εγώ, κάθε φορά που ασχολείται μαζί μου τον διαβάζω και κάνω διορθωτικές κινήσεις. Χαιρετίζω την ύπαρξη του "Ιού" και μακάρι να υπήρχαν τέτοιες φωνές που να βοηθάν».

«Α, δηλαδή δεν τον βρίζετε;», ρωτά κάπως έκπληκτος ο δημοσιογράφος.

«Γιατί να τον βρίσω;» αντιτείνει ο κ. Κ.

«Μα σας λέει ακροδεξιό», επιμένει ο κ. Λοβέρδος.

«Και τι μ' αυτό;» απαντά ο Λαάρχης: «Μπορεί να με έλεγε και ομοφυλόφιλο. Ούτε το ένα είμαι ούτε το άλλο. Από κει και πέρα το μελετάς, γιατί σε λένε ακροδεξιό και το διορθώνεις».

Ρήξη με τον εαυτό του

Για δες λοιπόν! Εκεί που πριν από λίγο καιρό απειλούσε με αγωγές και μηνύσεις όσους τον κατέτασσαν στην ακροδεξιά και κατακεραύνωνε τον «Ιό της παγκοσμιοποίησης», τώρα δεν διστάζει να μας εκθειάζει δημόσια και να διδάσκεται από τη στήλη μας. Δεν ήταν άραγε αυτός που μιλούσε για «τις βρισιές, τις αλητείες, τις αγυρτείες, τις προστυχιές, το χαφιεδισμό, τη λάσπη του "Ιού"»; (12/7/2000).

Αν υπήρχε βραβείο για τον πιο απρόβλεπτο πολιτικό αρχηγό, ο κ. Καρατζαφέρης θα το έπαιρνε με περίπατο. Η πρώτη ανατροπή που κάνει, ακολουθώντας με συνέπεια το κεντρικό του πολιτικό σύνθημα είναι του ίδιου του του εαυτού.

Βέβαια την ευέλικτη αυτή πολιτική του Αρχηγού είναι κάπως δύσκολο να την αφομοιώσουν τα στελέχη του. Το ίδιο βράδυ, στο ίδιο κανάλι, σε εκπομπή του ίδιου δημοσιογράφου, ξανατέθηκαν από τους φιλοξενούμενους πολιτικούς τα ίδια ζητήματα: Ο Στρατής Κόρακας του ΚΚΕ και ο Δημήτρης Παπαδημούλης του ΣΥΝ αναφέρθηκαν στις ακροδεξιές πεποιθήσεις του κινήματος-κόμματος του κ. Καρατζαφέρη και τις σχέσεις του ίδιου και του νέου συντρόφου του (του Μάκη Βορίδη) με τον Λεπέν.

Παρενέβη, λοιπόν, έξαλλος ο εκπρόσωπος του ΛΑΟΣ Αδωνις Γεωργιάδης για να αποκαταστήσει την τιμή του κόμματος. Στην ερώτηση του κ. Παπαδημούλη αν είναι αλήθεια ότι ο κ. Κ. το 2002 υμνούσε τον Λεπέν και τον έφερνε παράδειγμα για όλη την Ευρώπη, ο κ. Γεωργιάδης ήταν απόλυτος: «Αυτό είναι ψεύδος. Αυτά τα διαβάσατε στον "Ιό" και έχουν απαντηθεί. Είναι συκοφαντικά. Ο "Ιός" δεν είναι πρώτη φορά που συκοφαντεί».

Ο «Ιός» είναι, λοιπόν, για το ΛΑΟΣ το πρωί «χρήσιμο εργαλείο» και το βράδυ «συκοφάντης»...

Αυτή η ευθεία αντίθεση μεταξύ των δύο στενότερων συνεργατών ενός κόμματος Αρχηγού και Εκπροσώπου) θα προκαλούσε τριγμούς σε οποιοδήποτε άλλο κόμμα. Ο εκπρόσωπος θα υποχρεωνόταν σε παραίτηση ή τουλάχιστον θα επιχειρούσε να ανασκευάσει όσα απ' τα λόγια του έρχονται σε ευθεία αντίθεση με τον Αρχηγό. Εδώ δεν συμβαίνει τίποτα απ' αυτά. Αλλά ποια είναι η αλήθεια;

Οχι μόνο χαιρέτισε ο κ. Καρατζαφέρης την εκλογική επιτυχία του Λεπέν, αλλά του αφιέρωσε και ολόκληρη εκπομπή την επομένη του α' γύρου των προεδρικών εκλογών στη Γαλλία (22/4/02). Για την ακρίβεια, τη μισή εκπομπή, γιατί την υπόλοιπη την αφιέρωσε στην 21η Απριλίου, με καλεσμένο τον αρχιπραξικοπηματία Παττακό. Εμφανίστηκε, λοιπόν, ο κ. Κ. περιχαρής και μας εξηγούσε ότι είχε σπάσει το κινητό του από τηλεφωνήματα που του έλεγαν «και στα δικά σας».

Η ταύτισή του με τον Λεπέν υπήρξε πλήρης: «Ξέρετε τι θα πει, αυτό το φερόμενο ακροδεξιό, φασιστικό κόμμα να σβήνει με μια μονοκονδυλιά το σοσιαλιστικό κόμμα και να στέλνει τον πρωθυπουργό τον Ζοσπέν στο σπίτι του; Αυτό που δεν κατόρθωσε ο Σιράκ, ο ντ' Εστέν, καμιά μεγάλη πολιτική δύναμη, ήρθε ο Λεπέν και του είπε, "άντε ρε, φύγε από δω". Ετσι και στην Ελλάδα. Δεν θα πει ο Καραμανλής του Σημίτη "άντε σπίτι σου". Εμείς θα το πούμε. Και βεβαίως τι είπε ο Λεπέν; Είπε "μην με ετεροπροσδιορίζετε. Αφήστε με να αυτοπροσδιοριστώ". Και είπε: "είμαι δεξιός οικονομικά, είμαι κοινωνικά ο πιο αριστερός απ' όλους σας, είμαι εθνικά Γάλλος". Τι το άσχημο απ' αυτά; Κι εμείς τα ίδια πράγματα δεν σας λέμε από δω; Οτι οικονομικά είμαστε δεξιά, κοινωνικά αριστερά και εθνικά Ελληνες».

Το ψέμα και η αλήθεια

Και επειδή φαίνεται ότι δεν του έφτασαν αυτά, αφού δήλωσε «ευτυχής που ο Λεπέν έχει ελληνίδα γυναίκα», επέμεινε: «Ο Λεπέν βάζει ασπίδα κατά της παγκοσμιοποίησης. Κι εμείς είμαστε η ίδια ασπίδα, από τα ίδια υλικά. Ο Λεπέν είναι το φιλότιμο των Γάλλων και θέλω να ελπίζω ότι το φιλότιμο των Ελλήνων δεν θα είναι λιγότερο από το φιλότιμο των Γάλλων». Για όσους δεν συμφωνούν, ο κ. Κ. είναι σαφής: «Γραφίδες Εβραίων βρίζουν τον Λεπέν. Οι ίδιοι που μας βρίζουν κι εμάς και μας κατηγορούν». Αυτά για την αποκατάσταση της αλήθειας. Αν θέλει να τα ξεχάσει ο κ. Κ., ο οποίος χαρακτηρίζει σήμερα φασίστα τον Λεπέν, είναι λίγο δύσκολο να μας πείσει.

Η διαφορά του ψεύδους από την αλήθεια είναι δυσδιάκριτη σε κόμματα που βασίζονται σε ένα μόνο άτομο. Γιατί οι προσωπικές διαφοροποιήσεις και μεταλλάξεις είναι πολύ ευκολότερες από τις αλλαγές στην κατεύθυνση κομμάτων με κάποια στοιχειώδη δομή και έναν ελάχιστο αριθμό στελεχών, τα οποία δεν είναι διατεθειμένα να δέχονται τις συνεχείς καρπαζιές του όποιου αρχηγού. Ο κ. Κ. ακολουθεί μέχρι σήμερα τη λογική του one man's party για να ξεγλιστρά από τα δύσκολα.

Εχει βρει λοιπόν δύο μεθόδους να απαντά. Η πρώτη είναι να βγάζει τρελό τον συνομιλητή του: «πού είδατε ότι είμαστε ακροδεξιοί;» ή «εμείς ουδέποτε είπαμε για Λεπέν». Και μένει ο δημοσιογράφος ή ο πολιτικός κάγκελο. «Μα σας λένε ακροδεξιό...»


Κανείς από αυτούς που τον καλούν στις εκπομπές τους δεν έχει φροντίσει να ερευνήσει τις πραγματικές θέσεις του. Μέχρι και ο κ. Τριανταφυλλόπουλος, που ασχολείται τελευταία με το θέμα της κάθαρσης στο ΛΑΟΣ, εμφανίστηκε να δηλώνει με σιγουριά ότι «το κόμμα ΛΑΟΣ δεν έχει σχέση με το κόμμα Λεπέν».

Είδαμε πιο πάνω τα αισθήματα που έτρεφε ο κ. Κ. για τον Λεπέν. Οσο για το ότι δεν είναι στην ίδια ευρωπαϊκή ομάδα, ας όψεται το γεγονός ότι μέχρι τις ευρωεκλογές του 2004 είχε καπαρώσει την ελληνική αντιπροσωπεία του Λεπέν ο κ. Βορίδης! Φρόντισε, λοιπόν, ο Σπύρος Σταθόπουλος, μέλος του ιταλικού φασιστικού κόμματος επί χούντας (κατά δήλωση του ίδιου του κ. Κ.) να βάλει τον ΛΑΟΣ στην ομάδα UEN, του επίσης παλιού φασίστα Φίνι. Αλλά ούτε εκεί κόλλησε το ΛΑΟΣ. Πριν τους διώξουν ως ακραίους, μεταφέρθηκαν σε μια άλλη πιο πολυσυλλεκτική ομάδα (INDEM).

Η δεύτερη μέθοδος που ακολουθεί ο κ. Κ. είναι να αποκεφαλίζει με μεγάλη ευκολία τα στελέχη του εκείνα που έρχεται στο φως η άμεση σχέση τους με τη σύγχρονη ευρωπαϊκή ακροδεξιά. Μόλις γράψαμε ότι ο κ. Κ. ετοιμάζει τον έως χτες επίσημο εκπρόσωπο του Λεπέν στην Ελλάδα, τον Μάκη Βορίδη, για την υπερνομαρχία της Αθήνας, ο κ. Κ. «πάγωσε» την υποψηφιότητα και μάλλον τον εξορίζει στην Ανατολική Αττική, προκαλώντας τους παραδοσιακούς του χώρου: «Στο ψυγείο ο Βορίδης. Υπέκυψε στους εκβιασμούς του κατεστημένου της αριστεράς ο Καρατζαφέρης», διαβάζουμε στον «Στόχο» (9/3/06).

Η «λαϊκή» στροφή

Γνωρίζοντας τις νέες προδιαγραφές του κ. Κ., ο καημένος ο Βορίδης, που είχε προλάβει να αποκηρύξει το μέχρι χτες πολιτικό του πρότυπο, τον Λεπέν, είδε να πηγαίνει τζάμπα η θυσία του.

Σε συνέντευξή του που προβλήθηκε στην πρώτη σελίδα της «Αυριανής» ο μέχρι πρότινος Αρχηγός του Ελληνικού Μετώπου (της ελληνικής κόπιας του λεπενικού Front National) αρνήθηκε το παρελθόν του και προσπάθησε να παρουσιάσει την έως χτες προσκόλλησή του στον Λεπέν ως δήθεν «σχέση χαλαρής πολιτικής συνεργασίας» και αποτέλεσμα προσωπικής φιλίας με τον υπαρχηγό του Front National, τον Καρλ Λανγκ.

Τη σοβαρότητα των ισχυρισμών αυτών μπορεί καθένας να την ελέγξει στα κείμενα και τις ομιλίες της ίδιας της παρέας του κ. Βορίδη μέχρι τον περασμένο Οκτώβριο, όταν προσχώρησαν ως «ομάδα αγωνιστών» στην απαιτητική αγκαλιά του κ. Κ.

Μήπως, όμως, αδικούμε τον κ. Καρατζαφέρη; Στο κάτω κάτω της γραφής, όλα τα κόμματα και οι πολιτικοί μεταλλάσσονται. Ποιος θα περίμενε πριν από 30 χρόνια όταν συγκροτούνταν οι μεταπολιτευτικοί πολιτικοί σχηματισμοί ότι θα έρθει η μέρα που θα καταγγέλλει η Ν.Δ. το ΠΑΣΟΚ για φιλοαμερικανισμό; Γιατί να μην έχει το δικαίωμα και ο κ. Καρατζαφέρης να αναθεωρήσει τη θέση του για τον Λεπέν, τους Εβραίους, τους μετανάστες, τους ομοφυλόφιλους κ.λπ.;

Ομως, στην περίπτωσή μας δεν πρόκειται για κάτι τέτοιο. Ο βασικός πυρήνας της ακροδεξιάς πολιτικής παραμένει στην ημερήσια διάταξη του ΛΑΟΣ. Και το σημαντικότερο: είναι το μοναδικό στοιχείο που διαφοροποιεί το κόμμα αυτό από όλα τα άλλα.

Οσο κι αν θα 'θελε λοιπόν ο κ. Κ. να απαλλαγεί με τη σειρά του από τα «ακροδεξιά βαρίδια», επαναλαμβάνει ο ίδιος κάθε λίγο και λιγάκι το ίδιο ακροδεξιό τροπάριο.

- Γιατί δεν είναι ούτε ο Πλεύρης, ούτε ο παλιός φασίστας Σταθόπουλος, ούτε ο λεπενικός Βορίδης που έδιναν όλα αυτά τα χρόνια τον ακροδεξιό τόνο στο κόμμα του.

- Είναι ο ίδιος ο κ. Κ. που εξακολουθεί ακόμα και μετά τη «φιλοϊσραηλινή» του μεταστροφή να τα αποδίδει όλα σε συνωμοσίες Εβραίων. Ακόμα και το μακεδονικό ζήτημα κατά τον κ. Κ. οφείλεται σε δυο εβραίους, τον Τίτο και τον Γκλιγκόροφ (7/11/04).

- Τι ανάγκη έχει τον Πλεύρη, όταν ο ίδιος μιλά για τα «εγκλήματα των Εβραίων στη Θεσσαλονίκη» (!), αποφαίνεται ότι είναι «θρασύδειλοι» και «αυθάδεις», αναφέρεται στο «μύθο του Αουσβιτς», θεωρεί τους Εβραίους «εχθρούς του Εθνους», «Θεοκτόνους» και ότι «ο Χίτλερ είναι απλό κολέγιο μπροστά στους εβραίους» (25/9/01).

- Είναι ο ίδιος που εξακολουθεί να θαυμάζει τη χούντα, να μιλάει για το «μύθο του Πολυτεχνείου», να ειρωνεύεται τους εξόριστους της Γυάρου: «Δεν τους δίνανε οι φασίστες αντηλιακό. Κάνανε 8 ώρες την ημέρα μπάνιο και ψάρεμα χωρίς αντηλιακό» (19/11/04).

- Ο θαυμασμός του για τους πραξικοπηματίες είναι απεριόριστος: «Βγάλτε έξω τον Ντερτιλή σήμερα να σας πάρει την Πόλη σε πέντε χρόνια» (25/9/01).

- Μας μαθαίνει από την εκπομπή του ότι το 1/3 των βουλευτών είναι ομοφυλόφιλοι και έχουν «επιβήτορες Αλβανούς». Προσθέτει ότι υπάρχουν και 136 μασόνοι στη Βουλή:

«Ποιος είναι ανώτερος στη Ν.Δ.; Ο Μέγας Σεβάσμιος Αλέξανδρος Λυκουρέζος ή το νέο μέλος, το δόκιμο μέλος Κωνσταντίνος Καραμανλής; Διατάζει το πρωί ο Καραμανλής στην κοινοβουλευτική ομάδα και ακούει ο νέος βουλευτής (σ.σ. ο Λυκουρέζος), αλλά την Πέμπτη το βράδυ που πάνε στη Στοά, ακούει ο Καραμανλής και διατάζει ο Λυκουρέζος» (10/6/02).

- Είναι, τέλος, ο ίδιος ο κ. Κ. αυτός που διατηρεί στον ύμνο του κόμματός του το στίχο «θα νικήσουμε τον ντόπιο τον εχθρό» ακολουθώντας πιστά τα συνθήματα του εμφυλίου πολέμου.

Ο πολυμήχανος Γιώργος

Οσο για την υποτιθέμενη «αριστερή» κοινωνική του ευαισθησία, πρόκειται και πάλι για ανοιχτό ψέμα: Ο κ. Κ. προπαγανδίζει την ακρότατη δεξιά θέση ότι πρέπει να καταργηθεί ο κατώτερος μισθός, έτσι ώστε να έρχονται ξένες επιχειρήσεις (17/1/05), ενώ σε πρόσφατη εκπομπή του υπαρχηγού του στο Τηλε-Αστυ ακούσαμε ότι «οι ναυτικοί αμείβονται πλουσιοπαρόχως και θα έπρεπε να είναι οι τελευταίοι που θα διαμαρτύρονται»!

Αυτά, λοιπόν, που διαπιστώνουμε ως μεταλλαγές του ΛΑΟΣ και του Αρχηγού του είναι μάλλον δημοκρατικά επιχρίσματα στο γνωστό φαιό οικοδόμημα που έχει ο ίδιος χτίσει μεθοδικά, φιλοτεχνώντας από το κανάλι του το προφίλ ενός σύγχρονου ακροδεξιού ηγέτη, από την εποχή που ήταν ακόμα στέλεχος της Ν.Δ.

Αλλά αν ισχύει αυτό, τότε γιατί επιμένει κι αυτός και οι συνεργάτες του να αποκρούουν τα περί ακροδεξιάς; Μα, απλούστατα, θεωρούν ότι οι παραδοσιακοί ψηφοφόροι του χώρου αυτού είναι δεδομένοι, ότι έχουν πειστεί από την προπαγάνδα δέκα χρόνων στο Tele City, και εν συνεχεία Τηλε-Αστυ, και ότι το ζητούμενο είναι να προσελκύσει ψήφο διαμαρτυρίας από άλλους πολιτικούς χώρους.

Η στρατηγική, λοιπόν, του κ. Καρατζαφέρη δεν αλλάζει. Αυτό που αλλάζει είναι η τακτική του. Αμέσως μετά την επιτυχία του στις ευρωεκλογές και υπό την πίεση της ευρωπαϊκής κοινοβουλευτικής ομάδας όπου επρόκειτο να ενταχθεί σκαρφίστηκε αυτό που ονομάζει «Νέα Πολιτική».

Δεν του βάζουμε λόγια στο στόμα. Τη νέα αυτή πολιτική την περιγράφει ο ίδιος από την εκπομπή του στις 17/6/04, απαντώντας σε κάποιον οπαδό του από τον Ασπρόπυργο, ο οποίος εξέφρασε την αγανάκτησή του για τη μεταστροφή του ΛΑΟΣ σε ηπιότερους πολιτικούς τόνους: «Μας μιλήσατε για ρήξη και ανατροπή και κάθεστε και χαϊδεύετε αυτούς τους... να μην πω καμιά φράση που δεν πρέπει». Η απάντηση του Αρχηγού ήταν αποκαλυπτική:

«Σε ευχαριστώ πολύ. Θα ήθελα να έχεις εμπιστοσύνη και στη στρατηγική μας και στην τακτική μας. Θα ήθελα δε περισσότερο από κάθε τι άλλο, για να μπορέσω να διευκρινίσω ορισμένα πράγματα σε έντιμους, καλούς και πιστούς αγωνιστές σαν και σένα. Αυτές τις ημέρες παίζεται μια πολύ ωραία ταινία στους κινηματογράφους, με παραποιημένη αν θέλεις την ιστορία. Σε παραπέμπω να δεις την "Τροία" και να δεις πώς έπεσε η Τροία και θα καταλάβεις αρκετά απ' τα θέματα που απασχολούν τώρα το μυαλό σου. Η ρήξη και ανατροπή γίνεται με πολλούς τρόπους κι εμείς επιλέξαμε τον πιο προσφορότερο τρόπο για να μπορέσουμε να πετύχουμε το σκοπό μας. Αφησε λοιπόν σε μας που είμαστε στο τιμόνι να επιλέξουμε πώς θα φέρουμε τα καλά αποτελέσματα της ρήξης και ανατροπής, με ποια μέθοδο και με ποια προτεραιότητα. Σ' ευχαριστώ για την αγάπη σου και για την καλή δουλειά που κάνετε στον Ασπρόπυργο».

Ετσι, λοιπόν, αντιλαμβάνεται την πολιτική του δράση ο κ. Καρατζαφέρης. Θεωρεί το κόμμα του δούρειο ίππο, και το εκλογικό σώμα αφελείς Τρώες που θα χάψουν το παραμύθι της «μεταστροφής» και θα αλωθούν εκ των έσω! Φυσικά για τον εαυτό του έχει κρατήσει το ρόλο του πολύπλαγκτου Οδυσσέα.

Την ίδια μέθοδο περιέγραψε ο Αρχηγός και κατά την επίσημη ομιλία του στην 6η Σύνοδο της Κεντρικής Επιτροπής του ΛΑΟΣ, πριν από λίγο καιρό (22/10/05):

Η «στρογγυλοποίηση» του κ. Γιώργου

«Ο πολιτικός μας λόγος πρέπει να είναι ιδιαίτερα περίτεχνος. Από τη μια πλευρά καταγγελτικός γι' αυτά τα οποία κάνει η Ν.Δ. κι από την άλλη πλευρά συνάμα να ρίχνει γέφυρα για να περάσει ο δυσαρεστημένος ψηφοφόρος σε εμάς. Ενας πολύ δύσκολος συνδυασμός. Επιθετικότητα και διαλεκτικότητα (sic). Πρέπει λοιπόν να αποφύγουμε από δω και πέρα τις οποιεσδήποτε αγκυλώσεις δημιουργούσαν προσκόμματα στο να έρθει προς εμάς αυτό το κομμάτι του εκλογικού σώματος. Στρογγυλοποιήσαμε ορισμένα πράγματα. Είπαμε με άλλα πράγματα αυτά τα οποία πάντα εμφορούν την ψυχή μας (sic). Είναι αυτή η νέα πολιτική».

Η νέα πολιτική του κ. Κ. είναι άλλα να λέει και άλλα να εννοεί. Ο Λαάρχης κλείνει το μάτι σε όσους αναρωτιούνται μήπως έβαλε πολύ δημοκρατικό νερό στο κρασί του. Αλλά, αν και «Οδυσσέας», ο κ. Κ. έχει μια αχίλλειο πτέρνα. Οσα έχει πει ο ίδιος κατά καιρούς σε δημόσιους χώρους ή από το κανάλι και την εφημερίδα του.

Τους συνεργάτες του μπορεί να τους κρύβει, να τους αποδυναμώνει, ακόμα και να τους αδειάζει δημοσίως (όπως έκανε με τον φουκαρά τον εκπρόσωπό του την περασμένη Κυριακή στην εκπομπή του κ. Τριανταφυλλόπουλου). Αλλά τον Καρατζαφέρη πώς θα τον κρύψει; Με όλες αυτές τις αλλεπάλληλες «ρήξεις», ο αρχηγός του ΛΑΟΣ κινδυνεύει να φέρει την «ανατροπή» του εαυτού του.




Η δεύτερη δολοφονία του Αμπντί Ιπεκτσί

Χαρακτηριστική για το είδος της προπαγάνδας που ασκεί ο Γιώργος Καρατζαφέρης μέσω του καναλιού και του κόμματός του είναι ο τρόπος που επιχείρησε να στηρίξει την αντίθεσή του στο σχέδιο Ανάν κατά τις παραμονές του δημοψηφίσματος. Στην ίδια εκπομπή (19/4/04) που είχε καταγγείλει τη δήλωση της Αννας Καραμάνου περί εθνοκάθαρσης στην Κύπρο (βλ. σχετ. «Το σπασμένο τηλέφωνο της εθνικοφροσύνης», Ιός, 8/5/04), συνοδευόμενος από τον στενό του συνεργάτη Θανάση Μυλωνόπουλο ο κ. Καρατζαφέρης αναφέρθηκε σε κάποιο ανθελληνικό ποίημα του γνωστού δημοσιογράφου Αμπντί Ιπεκτσί, ο οποίος ως γνωστόν δολοφονήθηκε ως «προδότης» το 1979 από τον περιβόητο Μεχμέτ Αλί Αγκτσά, τον ήρωα των Γκρίζων Λύκων και το όνομά του έχει συνδεθεί με όλες τις κινήσεις ελληνοτουρκικής φιλίας από την εποχή που θεσπίστηκε το ομώνυμο βραβείο.

Αφού «ανέλυσε», λοιπόν, με τον δικό του τρόπο την κυπριακή τραγωδία και αφού ονόμασε απλώς «ηλίθια» την πράξη του δικτάτορα Ιωαννίδη να διατάξει πραξικόπημα κατά του Μακαρίου («διότι δεν ήταν προδότης ο Ιωαννίδης, πολιτικός κρετίνος ήταν»), βρήκε και τον τρόπο που τον έπεισαν οι Αμερικάνοι να προχωρήσει: «Την παραμονή, για να μπορέσουν να τον πείσουν, βάζουν ένα δικό τους όργανο -απ' ό,τι λέγεται, εγώ δεν μπορώ να το ξέρω εδώ παρακολουθώντας τα πράγματα- τον δημοσιογράφο Ιπεκτσί, ο οποίος εν συνεχεία δολοφονήθηκε στην Κωνσταντινούπολη και γράφει την παραμονή ένα ποίημα σε μεγάλη κυκλοφορίας εφημερίδα της Τουρκίας, το οποίο πήγανε στον Ιωαννίδη. Ο Ιωαννίδης, λοιπόν, έτσι πωρωμένος στα εθνικά, σου λέει αμάν τώρα να ξεκαθαρίσουμε με τον παπά (σ.σ. τον Μακάριο) για να προχωρήσουμε στην ένωση της Κύπρου. Το αποτέλεσμα το ξέρετε».

Μ' άλλα λόγια, ο Ιπεκτσί φταίει που τσατίστηκε ο Ιωαννίδης και έριξε τον Μακάριο. Αλλά ποιο είναι τελοσπάντων αυτό το ποίημα; Ο Καρατζαφέρης ζητάει από τον Μυλωνόπουλο να το απαγγείλει: «Το ποίημα επιγράφεται "Το Μίσος". Οσο υπάρχει ο πρόστυχος ο Ελληνας σ' αυτό τον κόσμο δεν βγαίνει μα το Θεό το μίσος από μέσα μου. Χίλιων γκιαούρηδων τα κεφάλια δεν σβήνουνε ένα μίσος. Εκδίκηση να πάρω είναι ο μόνος μου στόχος», κ.λπ.

Ο κ. Καρατζαφέρης συνοψίζει: «Εγώ θα ήθελα να είναι λάθος και να μην είναι αυτό το ποίημα και να έχουμε πέσει σε λάθος και σε πλάνη εμείς. Ομως αυτό είναι το ποίημα. Και στο όνομα Ιπεκτσί υπήρξαν τα βραβεία εις τα οποία βραβεύτηκαν ο Θεοδωράκης, η κυρία Κανέλλη, ο κ. Μητσοτάκης. Και όλοι αυτοί. Εάν τώρα χόρτασε το μίσος του Τούρκου κατά τον δημοσιογράφο Ιπεκτσί με τα κεφάλια που έπεσαν στην Κύπρο...»

Πρόκειται βέβαια για ψεύδος. Το ποίημα «Μίσος» («Kin» στα τούρκικα) είναι υπαρκτό, αλλά δεν το έχει γράψει ο Ιπεκτσί, ούτε έχει γραφεί την παραμονή του πραξικοπήματος. Το φοβερό αυτό ποίημα έχει γραφτεί από τον Behcet Kemal Caglar και περιλαμβάνεται στην ανθολογία του Τουρκοκύπριου Hasan Sefik Altay που είχε τίτλο «Siirlerle Kutsal Savas ve Direnisimiz» (Ο Ιερός Αγώνας και η Αντίστασή μας στην Ποίηση), και μεταδιδόταν υποχρεωτικά κάθε πρωί τα χρόνια των ενδοκοινοτικών συγκρούσεων (1963-1967), από το ραδιόφωνο Bayrak (= Σημαία, Μπαϊράκι), το οποίο αποτελούσε τη «Φωνή των Τούρκων Αγωνιστών» (Turk Mucahidinin Sesi).

Φυσικά για τον κ. Καρατζαφέρη και τους ομοϊδεάτες του δεν έχει καμιά αξία ένα προπαγανδιστικό τουρκοκυπριακό ποίημα αν δεν συνδεθεί με το όνομα του Ιπεκτσί. Ο σκοπός είναι να αμαυρωθεί η προσπάθεια των ειρηνόφιλων και από τις δύο πλευρές με την υποδαύλιση του, «προαιώνιου μίσους». Θύμα της προπαγανδιστικής σκοπιμότητας, ο δημοσιογράφος που πλήρωσε με τη ζωή του την αντίθεσή του στον τουρκικό πολεμικό εθνικισμό.

Αυτή η μέθοδος, δηλαδή η χρησιμοποίηση μιας μισής αλήθειας συμπληρωμένης με μισό ψέμα, είναι βέβαια χαρακτηριστικό στοιχείο του ακροδεξιού λαϊκισμού. Και αν έχει ιδιαίτερη σημασία για τη δημοκρατία η αποκάλυψη αυτών των πρακτικών είναι ακριβώς γιατί η προπαγάνδα του ψεύδους δηλητηριάζει τη λαϊκή συνείδηση και δίνει ερείσματα στη ρατσιστική και πολεμοκάπηλη προπαγάνδα.



ΔΙΑΒΑΣΤΕ

Η εξέλιξη της ακροδεξιάς σε ρεπορτάζ του «Ιού» (www.iospress.gr/issues/extrem.htm)

Το Τριώδιο της ακροδεξιάς
Οι αρχηγοί και οι αρχηγίσκοι της ακροδεξιάς, σε σχέση με τον Λεπέν και την εκπροσώπησή του στην Ελλάδα. Καρατζαφέρης, Βορίδης, Χρυσή Αυγή. (26/02/06)

Οι νέοι «φίλοι» του Ισραήλ
Ο ξαφνικός φιλοϊσραηλινός έρωτας της ευρωπαϊκής ακροδεξιάς και οι συνέπειές του στην Ελλάδα. (20/02/05)

Ο ακροκεντρώος κ. Καρατζαφέρης
Οι προσπάθειες του Γιώργου Καρατζαφέρη να αποσείσει το χαρακτηρισμό του ακροδεξιού. (19/06/04)

Οι καλοί χριστιανοί της Θεσσαλονίκης
Οι ομοϊδεάτες του Καρατζαφέρη στη Θεσσαλονίκη βρίσκονται και στα δύο μεγάλα κόμματα. Οι νομαρχιακές εκλογές του 2002 εξηγούν την απόφασή του να κατέβει το 2006 για το δήμο. (10/11/02)

Ο Αγών του!
Οι θέσεις και οι απόψεις του Γιώργου Καρατζαφέρη, μέσα από τα δικά του κείμενα, εκπομπές και ομιλίες, καθώς και ο πολιτικός χαρακτήρας των συνεργατών του. (20/10/02)

Γοργόνες και μάγκες
Οι νέες γιορτές μίσους των βορειοελλαδιτών ακροδεξιών, γύρω από το άγαλμα του Μεγαλέξανδρου στη Θεσσαλονίκη. Τα επεισόδια στο χώρο της Εκθεσης Βιβλίου. (23/6/02)

Το λίφτινγκ της ελληνικής ακροδεξιάς
Η επιχείρηση αναστήλωσης του κύρους της ελληνικής ακροδεξιάς που είχε πέσει σε ανυποληψία μετά τη δικτατορία. Βορίδης, Καρατζαφέρης, κ.λπ. (9/6/02)

Το κόμμα του μαύρου σταυρού
Οι απόπειρες να συγκροτηθεί ένας ενιαίος πολιτικός σχηματισμός στο χώρο του ορθόδοξου φονταμενταλισμού. Οι ιστορικές διαστάσεις της υπόθεσης. (18/6/2000)

Δύο φίρερ στην ίδια πόλη
Η παράλληλη προσπάθεια των Βορίδη και Πλεύρη να διεκδικήσουν την πολιτική έκφραση της ακροδεξιάς. Χαρτογράφηση των τάσεων και των ονομάτων του χώρου. (2/11/97)

 

 

(Ελευθεροτυπία, 25/3/2006)

 

www.iospress.gr