ΣΤΡΑΤΟΣ ΚΙ "ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΣ ΕΧΘΡΟΣ"

 

Μεταμοντέρνοι συνταγματάρχες
 



ΔΕΥΤΕΡΟ ΜΕΡΟΣ

 

1. / 2.   


 

"Επιχειρήσεις εξαπάτησης" και ΜΜΕ
 

"Οι Επιχειρήσεις Πληροφοριών περιλαμβάνουν ψυχολογικές και επιχειρήσεις εξαπάτησης, καθώς και επιχειρήσεις ΜΜΕ", διαβάζουμε στο αναθεωρημένο στρατιωτικό δόγμα του 2001. "Επιτυχείς επιχειρήσεις πληροφοριών έχουν συμβάλει όχι μόνο στην εξάλειψη των εχθρικών δυνατοτήτων πληροφοριών, αλλά επίσης παρέχουν μεγαλύτερη σαφήνεια της κατάστασης στο πεδίο της μάχης. [...] Διεξάγονται τόσο κατά τη διάρκεια της ειρήνης όσο και κατά τη διάρκεια κρίσεων και στρατιωτικών επιχειρήσεων" (σ.101).

Πώς μεταφράζονται αλήθεια στην πράξη οι "επιχειρήσεις ΜΜΕ" που επιχειρούν τα παραπάνω, και μάλιστα "κατά τη διάρκεια της ειρήνης" Υπενθυμίζουμε ότι, με βάση το δόγμα περί "ασύμμετρων απειλών", "πεδίο μάχης" δεν είναι πια μόνο οι παραμεθόριες αμυντικές ζώνες (όπου ακόμη και κάποια παραπληροφόρηση -όσον αφορά πχ τη διάταξη και το μέγεθος των κατά τόπους στρατιωτικών μονάδων- θα ήταν ίσως κατανοητή) αλλά ολόκληρη η κοινωνία.

Περισσότερες διευκρινίσεις για τη σχεδιαζόμενη διαπλοκή στρατιωτικής ηγεσίας και ΜΜΕ δίνονται στο κεφάλαιο "Η κοινωνική διάσταση της Αμυντικής Στρατηγικής Αναθεώρησης":

"Οι Ενοπλες Δυνάμεις, στην ειρήνη, βρίσκονται κάτω από την επιτήρηση του κοινού και των ομάδων πίεσης", διαβάζουμε εκεί. "Το ίδιο θα συμβεί και κατά τη διάρκεια των επιχειρήσεων. Είναι ανάγκη να έχουμε υπόψη μας ότι το κοινό μπορεί να διαμορφώσει και να θέσει περιορισμούς στη στρατιωτική δραστηριότητα" (σ.129).

Εξυπακούεται ότι μιλάμε για στρατιωτικές επιχειρήσεις εκτός ελλαδικής επικράτειας -κι όχι για κανονική διακρατική σύρραξη, οπότε η "επιτήρηση του κοινού" και η ικανότητά του να "θέτει περιορισμούς" στο στρατό πάει περίπατο. Μια ενδιαφέρουσα καινοτομία του νέου δόγματος αποτελεί, άλλωστε, η πρόβλεψη στρατιωτικών επεμβάσεων για την "προστασία Ελληνικών πληθυσμών εκτός Εθνικών συνόρων" (σ.92) και την "ασφάλεια των ελληνικών μειονοτήτων στο εξωτερικό" (σ.91).

"Η υποστήριξη του κοινού έχει ζωτική σημασία για τις πιθανές στρατιωτικές επιχειρήσεις", συνεχίζει το ντοκουμέντο. "Αποτελεσματικές επικοινωνιακές στρατηγικές προώθησης της ευρύτερης κατανόησης της λογικής που υποστηρίζει τη διεξαγωγή των επιχειρήσεων αποκτούν ιδιαίτερη σημασία. Η δυνατότητα των ΜΜΕ να επηρεάζουν το κοινό και την πολιτική επικαιρότητα έχει μεγάλη επίδραση στον καθορισμό του πότε και με ποιο τρόπο η πολιτεία, μέσω των Ενόπλων Δυνάμεων, αντιδρά σε περιπτώσεις φυσικών καταστροφών, ανθρωπιστικών κρίσεων και συγκρούσεων".

Κατ' αρχήν, εκτιμάται ότι "η αυξανόμενη συναισθηματική πρόσδεση των Ενόπλων Δυνάμεων προς τον έξω κόσμο, η οποία υποστηρίζεται από την άμεση κάλυψη των ΜΜΕ, καθώς και η επιθυμία του κοινού να βλέπει τις Ε.Δ. της χώρας να ενεργούν ως δύναμη του καλού [sic], είναι πιθανό να οδηγήσουν σε υποστήριξη του κοινού, καθώς και σε πιθανή απαίτησή του για διενέργεια επιχειρήσεων με βάση ανθρωπιστικά κριτήρια". Η στάση αυτή έχει, ωστόσο, κάποια όρια: "Η υποστήριξη του κοινού σε μακροχρόνια εμπλοκή των Ε.Δ. σε κρίσεις που φαίνεται ότι δεν επιδέχονται λύση μπορεί να ελαττωθεί με τον καιρό" (σ.129).

Ως εκ τούτου, "απαιτείται μια καθαρή στρατηγική πριν την εμπλοκή μας" σε παρόμοιες περιπέτειες (σ.130). Στο νου μας έρχεται η διακριτική δημόσια συζήτηση, λίγες βδομάδες πριν από τη δημοσιοποίηση του "δόγματος", σχετικά με τις πιθανότητες ελληνικής στρατιωτικής επέμβασης στην ΠΓΔΜ, αν οι εκεί διακοινοτικές συγκρούσεις ξέφευγαν από κάθε έλεγχο. Οι κύριοι Τσοχατζόπουλος, Πάγκαλος και Παπανδρέου είχαν τότε συστήσει χαμηλόφωνα τη δημιουργία μιας "υγειονομικής ζώνης ασφαλείας" αλά Ισραήλ βορείως των ελληνικών συνόρων ("Ε" 30 & 31.8.01). Για την προετοιμασία της οποίας, είναι προφανές ότι θα απαιτούνταν η κατάλληλη ζύμωση του εγχώριου "κοινού" από τα πάντοτε ευαίσθητα εγχώρια ΜΜΕ. Και, φυσικά, η "επικοινωνιακή" (τουλάχιστον) πάταξη των όποιων αντιφρονούντων...
 


ΔΙΑΒΑΣΤΕ

Υπουργείο Εθνικής Άμυνας - Επιτελείο Υπουργού, "Αμυντική στρατηγική αναθεώρηση" (Σεπτέμβριος 2001). Το νέο αμυντικό δόγμα των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων, που αναθέτει (και) στο στρατό την αντιμετώπιση "ασύμμετρων απειλών" όπως η "τρομοκρατία", το "οργανωμένο έγκλημα", η "λαθρομετανάστευση" και κάποιες -μη κατονομαζόμενες- "ομάδες συμφερόντων".

Tom Burghardt (επιμ), "Police State America. US Military 'civil disturbance' planning" (Τορόντο - Μόντρεαλ - Σαν Φραντσίσκο 2002, εκδ. Arm the Spirit / Solidarity). Συλλογή κειμένων της νέας αμερικανικής Αριστεράς για τα σχέδια (και τις προσπάθειες) καταστολής του "εσωτερικού εχθρού" στις σύγχρονες ΗΠΑ. Ξεχωρίζουμε τα κείμενα του Φρανκ Μοράλες σχετικά με τη στρατιωτικοποίηση της αστυνομίας και τα επιχειρησιακά σχέδια του αμερικανικού στρατού για την καταστολή ταραχών.

Frank Kitson, "Warfare as a whole" (Λονδίνο-Βοστώνη 1989, εκδ. Faber & Faber). "Σφαιρική" προσέγγιση του σύγχρονου πολέμου από τον εφευρέτη του όρου "συγκρούσεις χαμηλής έντασης". Απεργίες, διαδηλώσεις κι άλλες "υπονομευτικές" δραστηριότητες στο στόχαστρο των σχεδιαστών της "αμυντικής" πολιτικής.

"Αδειάζοντας δωμάτια με οπλοπολυβόλο" (Αθήνα 2004, εκδ. Λέσχη Κατασκόπων του 21ου Αιώνα). Επιλογή κειμένων που συνέταξαν επίσημα "θινκ τανκ" των ΗΠΑ και του Ισραήλ, σχετικά με τα ("τεχνικά" και πολιτικά) προβλήματα των στρατιωτικών επιχειρήσεων σε μεγάλα αστικά κέντρα.

"Ο ρόλος των στρατιωτικών στις υπανάπτυκτες χώρες" (Αθήνα 1971, εκδ. Κάλβος). Εντεκα μελέτες της RAND Corporation για τον "αντικειμενικά εκσυγχρονιστικό" ρόλο των στρατιωτικών δικτατοριών στον Τρίτο Κόσμο. Δημοσιευμένες το 1962, αποτέλεσαν βασικό ερμηνευτικό εργαλείο των "ορθόδοξων" δυτικών πολιτικών επιστημόνων για τη νομιμοποίηση κάθε λογής αντιδημοκρατικών "συμμαχικών" καθεστώτων.


 

(Ελευθεροτυπία, 14/11/2004)

 

www.iospress.gr                                                                                    ΠΙΣΩ ΣΤΟ ΠΡΩΤΟ ΜΕΡΟΣ