Η ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΣΕΡΙΦΗ

 

Ο Γιάννης Αγιάννης της αριστεράς

ΔΕΥΤΕΡΟ ΜΕΡΟΣ

 

1. / 2.   



Ο πραγματικός φάκελος του Γιάννη Σερίφη

Το «παραμύθι» της ζωής του μας το αφηγήθηκε ο ίδιος και σταχυολογούμε εδώ λίγα μόνο από τα πλούσια σε αγώνες κομμάτια της πολύχρονης δράσης του.


*Το 1962, μετά το στρατό, πηγαίνει στη Γερμανία και αμέσως εντάσσεται στο συνεχιζόμενο αριστερό μετεμφυλιακό κίνημα της κοινότητας και των συνδικάτων. Βιομηχανικός εργάτης στην AEG, στη Μερτσέντες και αλλού.

*Για δουλειά πηγαίνει το 1966 στην Αυστραλία, όπου συναντά το μαζικό κίνημα ενάντια στον πόλεμο του Βιετνάμ και την υποχρεωτική επιστράτευση. Πολλοί Ελληνες συμμετείχαν, μαζί και ο νεαρός Σερίφης.

*Το πραξικόπημα τον βρίσκει στην Αυστραλία και αμέσως αρχίζει να ετοιμάζει την επιστροφή του στην Ελλάδα για τον επικείμενο αγώνα. Εκείνη την ίδια εποχή άλλοι στην Ελλάδα ετοίμαζαν τις βαλίτσες για να την εγκαταλείψουν. Εξι μήνες συζητήσεις για την επιστροφή, αλλά στο τέλος έφυγε μόνος του ο Σερίφης.

*Αρχές του '68 φτάνει στην Ευρώπη (λόγω φακέλου η νόμιμη επιστροφή στην Ελλάδα ήταν αδύνατη) την περίοδο του Μάη. Μέσα κι ο Σερίφης: σε μαζικές διαδηλώσεις, εργατικές επιτροπές, νέες αριστερές οργανώσεις. Τότε καταλήγει στο κίνημα της 20ής Οκτώβρη. Εργατόπουλο τον φώναζαν οι σύντροφοί του.

*Στα μέσα του '72 συλλαμβάνονται στην Ελλάδα μέλη της 20ής Οκτώβρη. Ο Σερίφης καταδικάζεται ερήμην. Κι ο φάκελος όλο και μεγαλώνει. Προσωπικοί του διώκτες ο Χατζηζήσης και κάποιος Αντωνόπουλος.

*Την ίδια χρονιά συλλαμβάνουν την Εντίθ Οικονόμου στην Αθήνα με κάρφωμα του άντρα της. Πάνω της βρίσκουν το τηλέφωνο του Σερίφη. Προσπαθούν να τον παγιδέψουν για να γυρίσει στην Ελλάδα. Χρησιμοποιούν και την ίδια.

Ο Σερίφης και οι σύντροφοί του δεν πείθονται. Παρ' όλα αυτά, 4 Γερμανοί με τη 18χρονη τότε Σουζάνα Μπάουσινγκερ, αποφασίζουν να πάνε να την ελευθερώσουν. Συλλαμβάνονται αμέσως και βασανίζονται αλύπητα. Κάποιος «σπάει» και δίνει το όνομα του πιο «χτυπημένου», του Γιάννη Σερίφη. Ξανά στρατοδικείο και ερήμην καταδίκη σε 20 χρόνια.

*Το 1974 επιστρέφει στην Ελλάδα. Δεν βρίσκει δουλειά και πηγαινοέρχεται στη Γερμανία. Το '76 εγκαθίσταται οριστικά στην Αθήνα. Πιάνει δουλειά στην AEG και συνεχίζει. Οργανώνει με τους άλλους εργαζόμενους κόντρα στο «εργοδοτικό» συνδικάτο τη μεγάλη απεργία των 77 ημερών. Η απεργία πετυχαίνει αλλά ο Σερίφης απολύεται. Είναι το κόκκινο πανί. Προσωπικός διώκτης τώρα πια ο Καραθανάσης.

*Οκτώβρη του '77 γίνεται η συμπλοκή του Ρέντη. 11 μέρες αργότερα συλλαμβάνουν τον Σερίφη με την εξωφρενική κατηγορία ότι σκότωσε τον αδελφό του στενού φίλου του από τη Γερμανία, Μιχάλη Κασσίμη. Με μάρτυρες κατηγορίας αστυνομικούς, το άλλοθί του παρακάμπτεται. Ενας από τους τότε ανακριτές, όπως έγραψε το «Βήμα», ήταν ο Νασιάκος. Ο Καραθανάσης στήνει σενάριο με ανύπαρκτο μάρτυρα που αναγνωρίζει το Σερίφη σε φωτογραφία. Επειδή η ασφάλεια δεν είχε φωτογραφία, παίρνουν από το βιβλιάριό του στο ΙΚΑ τη φωτογραφία του και ζωγραφίζουν μουστάκι. Το σενάριο αυτό δεν τόλμησαν να το παρουσιάσουν στη δίκη, αλλά ο Παπαχελάς το έχει στο βιβλίο του. Αθωώνεται το '79, όμως όλες οι πόρτες για δουλειά κλειστές.

*Στον Γιαννόπουλο οφείλει τη δουλειά στον ΗΛΠΑΠ, αλλά κι εκεί οργανώνει μεγάλη πετυχημένη απεργία. Το '87 γίνεται η απόπειρα κατά του Ραυτόπουλου. Ο Σερίφης αυτή τη φορά έχει ακλόνητο άλλοθι, ήταν στη συνέλευση των μετόχων. Δεν συλλαμβάνεται αλλά ο τύπος τον θέλει «μέσα». Και ο Κασσίμης που συνελήφθη λίγο αργότερα αφήνεται ελεύθερος χωρίς να προκύψει απολύτως τίποτα. Γίνεται μήνυση και υποχρεώνονται οι εφημερίδες να ζητήσουν συγνώμη: «Τα σχετικά δημοσιεύματα στις εφημερίδες "Αυριανή", "Ελεύθερος Τύπος", "Εθνος", "Απογευματινή" της 30/6/1987 για τους Μιχάλη Κασσίμη και Γιάννη Σερίφη δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, αλλά βασίστηκαν σε πληροφορίες που δόθηκαν από στελέχη της Ελληνικής Αστυνομίας».

*Η νέα δίωξη έρχεται το καλοκαίρι του 2002. Αυτή τη φορά όμως την «πρωτιά» δεν την έχει ο Χατζηζήσης, ούτε ο Καραθανάσης, ούτε καν η ασφάλεια. Οπως λέει ο ίδιος: «Η αστυνομία είναι απόλυτα σίγουρη ότι δεν μετείχα πουθενά. Αυτή τη φορά με ανέλαβε μια ομάδα δημοσιογράφων και δικαστών».


ΔΙΑΒΑΣΤΕ

Αλέξη Παπαχελά - Τάσου Τέλλογλου
«Φάκελος 17 Νοέμβρη»
(εκδ. «Βιβλιοπωλείον της Εστίας», Αθήνα 2003)
Αναθεωρημένη έκδοση του βιβλίου που αποτελεί επιτομή των διαρροών και των κατασκευών του καλοκαιριού του 2002. Οι συγγραφείς έχουν επιφέρει 33 διορθώσεις στο αρχικό τους κείμενο, μετά την κριτική που ασκήθηκε για την αξιοπιστία των γραφομένων τους (βλ. Ιός, 23/1/03). Ομως οι διορθώσεις περιορίζονται κυρίως σε επουσιώδη σφάλματα. Τα βασικά στοιχεία της μυθοπλασίας παραμένουν. Οι αναφορές στον Γιάννη Σερίφη παραμένουν αναλλοίωτες.
Χαρακτηριστικό είναι το σημείο, όπου «φωτογραφίζεται» ως δράστης της δολοφονίας Γουέλς (σελ. 94) και αναφέρεται ότι έγιναν έρευνες γι' αυτόν στο Μόρφιο. «Στα αρχεία της αστυνομίας υπάρχουν ακόμη και σήμερα τα διαγράμματα που απεικονίζουν τη μάντρα και τα κτίσματα του σπιτιού του εν λόγω υπόπτου στο Μόρφιο και σχετίζονται με τις εικασίες των αστυνομικών για το πού θα μπορούσε να κρύβεται το σαρανταπεντάρι με το οποίο δολοφονήθηκε ο Γουέλς».
Μικρή λεπτομέρεια: η έρευνα στο Μόρφιο έγινε επί δικτατορίας, όταν καταζητούσαν τον Σερίφη για την αντιστασιακή του δράση. Το 1975 δεν έγινε καμιά έρευνα για τον Σερίφη. Οσο για τα σχεδιαγράμματα με τις μάντρες, ανήκουν κι αυτά στη χουντική περίοδο. Το 1975 το χωριό είχε μεταφερθεί σε άλλο, πιο πεδινό σημείο και μάντρες δεν υπήρχαν!


ΔΕΙΤΕ

Δελτία ειδήσεων τηλεοπτικών σταθμών (Σάββατο, 7/9/02)
Ολα τα δελτία αναφέρουν ως «είδηση» την παρουσία του Γιάννη Σερίφη στη διαδήλωση της ΔΕΘ. Την παράσταση κλέβει ο Γιώργος Λιάγκας με ζωντανή σύνδεση στο Star: «Ο Γιάννης Σερίφης, ο περιβόητος Γιάννης Σερίφης, συμμετέχει σε πορεία που γίνεται αυτή τη στιγμή στη Θεσσαλονίκη. Είναι συγκλονιστικό!»

 

 

(Ελευθεροτυπία, 18/1/2004)

 

www.iospress.gr                                                                                    ΠΙΣΩ ΣΤΟ ΠΡΩΤΟ ΜΕΡΟΣ