ΠΟΡΝΕΙΑ ΚΑΙ 2004

Οίκοι μηδενικής ανοχής

ΔΕΥΤΕΡΟ ΜΕΡΟΣ

1. / 2.   

 

Ευρωπαϊκή Βαβέλ της πορνείας

Δύο «καθαρά» μοντέλα ρύθμισης της πορνείας δοκιμάζονται στην Ευρώπη, το ολλανδικό και το σουηδικό, ενώ στις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες επικρατούν περισσότερο «μεικτά» συστήματα. Στον αντίποδα το ένα του άλλου, το ολλανδικό και το σουηδικό μοντέλο εμφανίζονται ως η πρακτική εφαρμογή των δύο επικρατέστερων σήμερα τρόπων πρόσληψης του φαινομένου της πορνείας. Το ολλανδικό σύστημα κατηγορείται από ότι διευκολύνει την ανάπτυξη της βιομηχανίας του σεξ, ενώ το σουηδικό ότι έχει καταδικάσει τις πόρνες σε ακόμη μεγαλύτερη παρανομία.

*Η πορνεία είναι, νόμιμη στην Ολλανδία. Από τον Οκτώβριο του 2000, ο νόμος επιτρέπει την πρόσληψη εκδιδόμενων ατόμων και την επιχειρηματική δραστηριοποίηση στη βιομηχανία του σεξ.

Το ολλανδικό μοντέλο έχει επηρεαστεί από τις απόψεις που υποστηρίζουν ότι η πορνεία πρέπει να αντιμετωπίζεται σαν ένα οιοδήποτε επάγγελμα, με τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις που συνεπάγεται κάθε επαγγελματική δραστηριότητα. Στη λογική της προσέγγισης αυτής, τα εμπλεκόμενα στην άσκηση της πορνείας άτομα, γυναίκες και άντρες, καλό είναι να μετονομαστούν σε εργάτριες και εργάτες του σεξ, προκειμένου να ατονήσει ο κοινωνικός στιγματισμός που συνεπάγεται ο χαρακτηρισμός «πόρνη». Εκτός αυτού, οι φορείς και οι υπηρεσίες που έρχονται σε επαφή με τις εργάτριες του σεξ οφείλουν να πάψουν να τις θεωρούν απλώς θύματα των κοινωνικών περιστάσεων και να αρχίσουν να τις αντιμετωπίζουν σαν υποκείμενα δικαιωμάτων.

*Η Σουηδία προχώρησε το 1999 στην απαγόρευση της πορνείας, ποινικοποιώντας όμως την αγορά και όχι την προσφορά σεξουαλικών υπηρεσιών. «Η εξασφάλιση ευκαιριακών σεξουαλικών υπηρεσιών έναντι χρηματικού αντιτίμου τίθεται σε απαγόρευση» αναφέρει η εισηγητική έκθεση του σουηδικού νομοσχεδίου. «Η ποινή για το εν λόγω αδίκημα καθορίζεται σε χρηματικό πρόστιμο ή φυλάκιση έως έξι μηνών. Αξιόποινη θεωρείται και η απόπειρα αγοράς σεξουαλικών υπηρεσιών. Το αδίκημα περιλαμβάνει όλες τις μορφές σεξουαλικών υπηρεσιών στο δρόμο, σε οίκους ανοχής, στα λεγόμενα ινστιτούτα μασάζ κ.ο.κ. Η νέα αυτή απαγόρευση σηματοδοτεί τη σύγχρονη στάση της Σουηδίας στην πορνεία.

Η πορνεία δεν είναι ένα επιθυμητό κοινωνικό φαινόμενο. Η κυβέρνηση, ωστόσο, πιστεύει ότι δεν είναι λογικό να τιμωρείται το άτομο που πουλά σεξουαλική υπηρεσία. Στην πλειονότητα των περιπτώσεων, το άτομο αυτό είναι το πιο αδύναμο μέρος, το οποίο γίνεται αντικείμενο εκμετάλλευσης από εκείνους που απλώς επιθυμούν να ικανοποιήσουν τις σεξουαλικές τους παρορμήσεις.

Είναι εξίσου σημαντικό να δώσουμε κίνητρο στις πόρνες να ζητήσουν βοήθεια ώστε να εγκαταλείψουν τον τρόπο της ζωής τους. Και δεν πρέπει να κινδυνεύουν να τιμωρηθούν. Με την απαγόρευση της αγοράς σεξουαλικών υπηρεσιών, η πορνεία και οι ολέθριες συνέπειές της ενδέχεται να αντιμετωπιστούν στο εξής περισσότερο αποτελεσματικά από ό,τι έως σήμερα».

Αν τα πράγματα εμφανίζονται λίγο πολύ σαφή στην Ολλανδία και τη Σουηδία, στις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες οι αντίστοιχες νομοθετικές ρυθμίσεις παρουσιάζουν μεγάλη ποικιλία.

*Στην Αυστρία και στην Ισπανία, η πορνεία αντιμετωπίζεται με μεγαλύτερη αυστηρότητα απ' ό,τι αλλού, με αποτέλεσμα οι εμπλεκόμενες γυναίκες να στερούνται βασικά δικαιώματα.

*Ιδιαίτερα ασαφές είναι το νομικό καθεστώς που ορίζει τα της πορνείας στη Φιλανδία, ενώ στη Γαλλία, τη Γερμανία και την Ιταλία η πορνεία θεωρείται νόμιμη, αρκεί να προσαρμόζεται σε πολύ συγκεκριμένους κανόνες. Στη Γαλλία, απαγορεύεται η πορνεία σε οίκους ανοχής, κλαμπ ή «βιτρίνες», ενώ ένας πρόσφατος νόμος (Νοέμβριος 2002), που ξεσήκωσε θύελλα διαμαρτυριών, απαγορεύει το «ψάρεμα» πελατών στο δρόμο. Στη Γερμανία η πορνεία του δρόμου απαγορεύεται σε ορισμένες πόλεις ή σε συγκεκριμένες περιοχές μιας πόλης, ενώ στην Ιταλία, όπου δεν επιτρέπεται η λειτουργία οίκων ανοχής ή σεξ-κλαμπ, η εργασία σε αυτά θεωρείται παράνομη, αλλά δεν ποινικοποιείται.

*Στην Ισπανία, τέλος, η πορνεία συνιστά προσβολή της δημόσιας ηθικής, επομένως δεν αναγνωρίζεται και δεν καλύπτεται νομικά.


ΔΙΑΒΑΣΤΕ

Gail Pheterson
«Le prisme de la prostitution»

(εκδόσεις L' Harmattan, Παρίσι 2001). Σειρά κειμένων στα οποία οι όροι «πορνεία» και «πόρνη» ερμηνεύονται ως σεξιστικά εργαλεία κοινωνικού ελέγχου. Σύμφωνα με τη συγγραφέα, τα δικαιώματα όλων ανεξαιρέτως των γυναικών είναι αδιάρρηκτα συνδεδεμένα με τα δικαιώματα των πορνών, καθώς ο στιγματισμός που εμπεριέχεται στη λέξη «πόρνη» μπορεί να ισχύσει κάποια στιγμή για οποιαδήποτε γυναίκα.

«Prostituer, est-il un droit humain?»
Μπροσούρα με κείμενα γραμμένα το '02 και το '03 από τη γαλλική φεμινιστική ομάδα Collectif Midi-Pyrenees pour le droit des femmes. Διανεμήθηκε στις πρόσφατες εκδηλώσεις του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Φόρουμ στο Παρίσι και αποτελεί καλό δείγμα των σύγχρονων καταργητικών φεμινιστικών θέσεων.

«Prostitution»
(περ. «Nouvelles Questions Feministes», τόμος 21, αρ. 2, 2002).
Αφιέρωμα του γνωστού φεμινιστικού περιοδικού στην πορνεία, στο οποίο περιλαμβάνονται διαφορετικές απόψεις για το θέμα.

Ν. Ν. Δρακουλίδης
«Ιστορική και κοινωνική επισκόπηση της πορνείας από διεθνούς και ελληνικής απόψεως»
(«Μελέτες», αριθμός 11-12, 15-30 Ιουνίου 1929).
Τα μεσοπολεμικά συστήματα ρύθμισης της πορνείας και η ελληνική περίπτωση. Κριτική στο κυρίαρχο διακανονιστικό σύστημα και προτάσεις για αναθεώρησή του.

Πλάτων Β. Σταματιάδης
«Ο εταιρισμός»

(Αθήνα 1954) Ιστορική και νομική προσέγγιση της πορνείας και ανάλυση της σχετικής ελληνικής νομοθεσίας.



ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙΤΕ

http://www.femmigration.net

Χαρακτηριστικό δείγμα της δουλειάς που έχει ξεκινήσει στην Ευρώπη με αντικείμενο τα δικαιώματα των εργατριών και εργατών του σεξ. Η συγκεκριμένη ιστοσελίδα στοχεύει στην ενημέρωση των ενδιαφερόμενων μεταναστριών και μεταναστών για τη νομοθεσία κάθε ευρωπαϊκής χώρας.


 

(Ελευθεροτυπία, 30/11/2003)

 

www.iospress.gr                                                                                    ΠΙΣΩ ΣΤΟ ΠΡΩΤΟ ΜΕΡΟΣ