ΕΝΑ ΧΡΟΝΟ ΜΕΤΑ ΤΟΥΣ ΤΑΛΙΜΠΑΝ

 

Η δικαίωση της μπούρκας

1. / 2.   

 

Διότι δεν συνεμορφώθη...

Σύμφωνα με τον κώδικα συμπεριφοράς που έχει επιβάλει ο τοπικός πολέμαρχος Ισμαήλ Χαν στη Χεράτ, οι γυναίκες που συλλαμβάνονται ντυμένες "απρεπώς" (δηλαδή χωρίς μπούρκα ή ολόσωμο τσαντόρ) ή να περπατούν και να μιλούν με άνδρα που δεν είναι στενός συγγενής τους, κινδυνεύουν να οδηγηθούν με τη βία στο νοσοκομείο προκειμένου να υποβληθούν σε γυναικολογική εξέταση για να διαπιστωθεί αν είναι παρθένες ή, εφόσον είναι παντρεμένες, αν ήρθαν πρόσφατα σε σεξουαλική επαφή. Η ίδια τύχη περιμένει και τις γυναίκες που θα βρεθούν μόνες σε αυτοκίνητο (ιδιωτικό ή ταξί) το οποίο οδηγεί άνδρας που δεν είναι συγγενής τους. Καθώς η οδήγηση απαγορεύεται στις γυναίκες, και καθώς στην πόλη της Χεράτ οι δημόσιες συγκοινωνίες είναι ανύπαρκτες, γίνεται φανερό ότι οι γυναίκες και τα μικρά κορίτσια δεν έχουν συχνά τρόπο να πάνε στη δουλειά ή το σχολείο τους. Κάποιες μάλιστα φορές, τα κορίτσια συλλαμβάνονται μέσα στο ίδιο τους το σπίτι, αν ύστερα από έφοδο της αστυνομίας βρεθούν σε κάποιο δωμάτιο να συζητούν μόνα με ένα αγόρι.

Σύμφωνα με πληροφορίες που συνέλεξαν εκπρόσωποι του Παρατηρητηρίου Ανθρώπινων Δικαιωμάτων, δέκα περίπου γυναίκες διάφορων ηλικιών υφίστανται καθημερινά το μαρτύριο της βίαιης προσαγωγής στην αστυνομία και από εκεί στο μοναδικό νοσοκομείο της Χεράτ, όπου γιατροί και νοσοκόμοι αναλαμβάνουν να τις υποβάλουν, συχνά με τη βία, σε γυναικολογική εξέταση. Στη συνέχεια, ο γιατρός συμπληρώνει ένα ειδικό έντυπο, αναφέροντας τα πορίσματα της εξέτασης, και, αν όλα κριθούν ικανοποιητικά, η γυναίκα μπορεί να επιστρέψει στο σπίτι της.

Τον Σεπτέμβριο του 2002, μια κοπέλα οδηγήθηκε στο νοσοκομείο από αστυνομικούς, οι οποίοι τη συνέλαβαν επειδή μιλούσε με ένα αγόρι έξω από την πόρτα του σπιτιού της. "Είδα το αυτοκίνητο με τους αστυνομικούς να σταματά μπροστά στο νοσοκομείο", αφηγήθηκε αυτόπτης μάρτυρας του περιστατικού. "Στο πίσω κάθισμα διέκρινα ένα κορίτσι, κάπου δεκαοκτώ ετών, που προσπαθούσε να κρύψει το πρόσωπό του με το τσαντόρ. Το έφεραν μέσα και το παρέδωσαν στο γιατρό της βάρδιας. Το κορίτσι αρνιόταν να υποστεί εξέταση, αλλά το πίεσαν πολύ. Μετά ο γιατρός υπέγραψε και σφράγισε ένα χαρτί και το έδωσε στον αστυνόμο. Αργότερα έμαθα ότι το κορίτσι δεν είχε κάνει κανένα κακό".

Αν και οι περισσότεροι αυτόπτες μάρτυρες φοβούνται να μιλήσουν για τις υποθέσεις αυτές, τα στοιχεία που έχουν ήδη συγκεντρωθεί υποδεικνύουν ότι όλο και συχνότερα τα κορίτσια οδηγούνται στο νοσοκομείο για γυναικολογική εξέταση, ενώ οι άνδρες που συλλαμβάνονται μαζί τους μεταφέρονται στο τμήμα, όπου τους περιμένει η "ειδική" μεταχείριση που επιφυλάσσεται σε όλους τους κρατουμένους της Χεράτ. Μερικές φορές, ο υπερβάλλων ζήλος των ανθρώπων του Ισμαήλ Χαν προκαλεί τη σύλληψη ακόμη και των γυναικών που φροντίζουν να ακολουθούν πιστά τους κανόνες. Ετσι, βίαιη γυναικολογική εξέταση υπέστη πρόσφατα μια γυναίκα που συνελήφθη σε ταξί που οδηγούσε συγγενής της, ενώ η ίδια τύχη περίμενε ένα κορίτσι που συζητούσε μέσα στο σπίτι του με συγγενικό αγόρι. 

Και σαν να μην έφταναν αυτά, όλο και διευρύνεται ο κύκλος εκείνων που φροντίζουν να τηρηθεί ο κώδικας συμπεριφοράς που επιβάλλει ο τοπικός δυνάστης στους πολίτες της Χεράτ. Ούτως ή άλλως, σε τηλεοπτικό διάγγελμα που απηύθυνε ο ίδιος στις αρχές Νοεμβρίου, ο Ισμαήλ Χαν τόνισε ότι οι πολίτες οφείλουν, σαν καλοί μουσουλμάνοι, να εμποδίζουν τη συνύπαρξη ανδρών και γυναικών στο δρόμο: "Στο όνομα του Ισλάμ, σας καλώ να τους τσακίσετε", ήταν η ρητή προτροπή του.


ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙΤΕ

http://www.hrw.org

Ο δικτυακός τόπος του Παρατηρητηρίου Ανθρώπινων Δικαιωμάτων (Human Rights Watch), όπου μπορούν να αναζητηθούν οι εκθέσεις της μη κυβερνητικής αυτής οργάνωσης για τη συνεχιζόμενη καταπάτηση των ανθρώπινων δικαιωμάτων στο Αφγανιστάν. Ανάμεσά τους:"Taking Cover: Women in Post-Taliban Afghanistan" (Μάιος 2002), "All our hopes are crushed: Violence and Repression in Western Afghanistan" (Νοέμβριος 2002) και "We want to live as Humans: Repression of Women and Girls in Western Afghanistan" (Δεκέμβριος 2002).

http://rawa.org
Ο δικτυακός τόπος της RAWA (Επαναστατικής Ενωσης Γυναικών του Αφγανιστάν), ο οποίος συνεχίζει να προσφέρει πλούσια τεκμηρίωση για τις εξελίξεις στο μετά-ταλιμπανικό Αφγανιστάν: οι ανακοινώσεις της RAWA για κρίσιμα ζητήματα της επικαιρότητας, οι δραστηριότητές της, πληροφορίες για την ιστορία της, αλλά και συλλογή άρθρων και ρεπορτάζ του διεθνούς τύπου για το Αφγανιστάν.

http://www.web.amnesty.org/ainsf/recent/asa110162002
Η τελευταία κοινή ανακοίνωση της Διεθνούς Αμνηστίας και άλλων μη κυβερνητικών οργανώσεων, στις οποίες συγκαταλέγονται και γυναικείες αφγανικές συλλογικότητες, σχετικά με την καταπάτηση των ανθρώπινων δικαιωμάτων στο Αφγανιστάν. 



ΔΙΑΒΑΣΤΕ 

"Αλληλεγγύη στις γυναίκες του Αφγανιστάν"

(έκδοση του Φεμινιστικού Κέντρου Αθήνας, Ιανουάριος 2002).
Η ιστορία της RAWA σε μια μικρή μπροσούρα που εκδόθηκε με αφορμή την επίσκεψη της Μάριαμ Ράουι στην Αθήνα.


ΔΕΙΤΕ

Κανταχάρ
του Μόχσεν Μαχμαλμπάφ (2001). Ιρανική ταινία με θέμα τη ζωή των γυναικών -και όχι μόνον αυτών- στο Αφγανιστάν την εποχή της κυριαρχίας των Ταλιμπάν.

(Ελευθεροτυπία, 11/1/2003)

 

www.iospress.gr                                  ΠΙΣΩ ΣΤΟ ΠΡΩΤΟ ΜΕΡΟΣ