ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΡΑΤΖΑΦΕΡΗΣ

Ο Αγών του!

1. / 2.   

 

Με τη στρατηγική του Ζαν-Μαρί Λεπέν

Το βράδυ της Κυριακής, με το 14% στην τσέπη, ο Γ. Καρατζαφέρης έστειλε σε εθνικό τηλεοπτικό δίκτυο και το δικό του μήνυμα: «Οποιος από εδώ και πέρα μου αποδώσει τους προσβλητικούς χαρακτηρισμούς ναζιστής, φασίστας, ακροδεξιός, τον λόγο θα έχει η Δικαιοσύνη. Ο ΛΑΟΣ απάντησε στους σκευωρούς». 

Αυτή του η απειλή, αν πιστέψουμε το ρεπορτάζ των «Νέων» της επομένης, «προκάλεσε εντύπωση» στον πολιτικό κόσμο και στην κοινή γνώμη, που όπως φαίνεται αγνοούν την ήδη διατυπωμένη λογοκριτική στρατηγική, όχι μόνο του Γ. Καρατζαφέρη αλλά και ολόκληρου του ακροδεξιού ρεύματος στην Ευρώπη. 

*Μόλις την περασμένη άνοιξη, στις 18/5, ο ηγέτης του ΛΑΟΣ, μιλώντας στο συνέδριο του κόμματός του, ζητούσε «να ξεκαθαρίσουμε προς κάθε κατεύθυνση τι είναι ο ΛΑΟΣ, ούτως ώστε όλοι αυτοί οι οποίοι σκοπίμως προσπαθούν να μας φορέσουν ετικέτες που δεν θέλουμε, να ξέρουν ότι τώρα πλέον ο ετεροπροσδιορισμός θα είναι ποινικό αδίκημα και δεν θα αφήσουμε κανέναν να μας φορτώνει ιδεολογίες και πρακτικές που δεν μας ανήκουν». 

Ακριβώς όπως συνέβη στη Γαλλία με τον Λεπέν, ακολουθείται και στη χώρα μας η επιχείρηση «πολιτικού αυτοπροσδιορισμού» της άκρας δεξιάς, φέρνοντας τους πολιτικούς χαρακτηρισμούς που η ίδια δεν επιθυμεί στο εδώλιο. Στη Γαλλία το σχέδιο λογοκρισίας απέδωσε.

Αν και ο Λεπέν παραμένει ένας πατεντάτος ρατσιστής με φασιστικές ιδέες και φιλοναζιστικό παρελθόν, στη χώρα του δεν επιτρέπεται πλέον να τον αποκαλεί κανείς ούτε καν ακροδεξιό. Ο «αποχρωματισμός» του ήρθε σταδιακά -ξεκινώντας από τα τέλη της δεκαετίας του '80- μέσα από δεκάδες προσφυγές του στα δικαστήρια κατά πολιτικών, δημοσιογράφων και μέσων ενημέρωσης που δήθεν τον συκοφαντούσαν με διάφορους πολιτικούς «ετεροπροσδιορισμούς» οι οποίοι δεν τον συνέφεραν. Το στρατήγημα του γάλλου ηγέτη της ακροδεξιάς βασίστηκε από τη μια στην αντίστροφη χρήση των νόμων που διώκουν ακόμα και τη διατύπωση ρατσιστικών ιδεών, και από την άλλη στον ψεύτικο ισχυρισμό του ότι ουδέποτε ο ίδιος έχει καταδικαστεί με βάση αυτές τις διατάξεις και συνεπώς δεν είναι ρατσιστής, ακροδεξιός κ.λπ. Παρ' ότι έχει πλούσιο ποινικό μητρώο για τη ρατσιστική του προπαγάνδα από το 1971, κάποια στιγμή κατάφερε να ξεγελάσει τα δικαστήρια, να εμφανιστεί σαν «συκοφαντημένος» και να κερδίσει αυτό που ήθελε. Χρησιμοποιώντας δηλαδή ένα δικαστικό όπλο των αδυνάτων πολιτών απέναντι στην ανεξέλεγκτη ισχύ των ΜΜΕ, κατάφερε να μετατρέψει τον τύπο σε «ουδέτερο παρατηρητή» της δραστηριότητάς του, κάτω από την απειλή της δικαστικής τιμωρίας.

*Το ίδιο επιχειρεί να πετύχει και ο Γ. Καρατζαφέρης, ποντάροντας, όπως και το πρότυπό του, στο φόβο που θα προκαλέσει στον τύπο και σε πολιτικούς του αντιπάλους μια δικαστική εμπλοκή που δεν αποκλείεται (ανάλογα και με τη σύνθεση του δικαστηρίου) να τους οδηγήσει σε καταδίκες, υπέρογκες χρηματικές αποζημιώσεις, ακόμα και σε ασφαλιστικά μέτρα προληπτικής λογοκρισίας.

Είναι φανερό ότι η υπόθεση κρύβει σοβαρότατους κινδύνους για την ελευθερία του τύπου, το δικαίωμα στην πολιτική ανάλυση και, ευρύτερα, για τη λειτουργία της δημοκρατίας. Γνωρίζουμε ήδη, από ανάλογες βιομηχανίες αγωγών εν ονόματι της «τρωθείσης πολιτικής τιμής» διαφόρων άλλων μεγαλοπαραγόντων του δημόσιου βίου, ότι εύκολα μπορεί να φτάσουμε στην παραπληροφόρηση του κοινού -όταν χρειαζόμαστε την άδεια του δικαστηρίου για να εκφράσουμε ελεύθερα την πολιτική μας γνώμη γι' αυτούς. Και πώς θα συνεννοούμαστε στο δημόσιο διάλογο, αν απαγορευθεί κάθε δυσάρεστη κριτική και κάθε χαρακτηρισμός μιας πολιτικής που είναι προδήλως ακροδεξιά, ρατσιστική, μισαλλόδοξη, εθνικιστική και φασιστική; Θα την κατατάσσουμε ως μια ακόμα πολιτική άποψη του «μεσαίου χώρου»;



ΔΕΙΤΕ


«Ενα βήμα μπρος»
Καθημερινή εκπομπή του Γιώργου Καρατζαφέρη στο ιδιόκτητο κανάλι του, το Τηλε-Αστυ. Πρόκειται για τη μετάλλαξη παρόμοιων εκπομπών («Χέρι χέρι», «Νέα Ελπίδα» κ.λπ.), στις οποίες αναπτύσσεται η θέση για δεξιό μέτωπο με χρυσαυγίτες κ.λπ.


ΔΙΑΒΑΣΤΕ

Αντρέα Λεντάκη
«Παρακρατικές οργανώσεις και 21η Απριλίου»

(Αθήνα 1975, εκδ. Καστανιώτη). Μεταπολιτευτική συμπληρωμένη επανέκδοση παλιότερης (1963) έκθεσης για τις ακροδεξιές παρακρατικές οργανώσεις στη χώρα μας.

Παναγιώτη Γιαννόπουλου
«Νεοφασισμός, ρατσισμός, εθνικισμός στην Ελλάδα και στην Ευρώπη»

(Αθήνα 1996, εκδ. Ξεκίνημα). Λεπτομέρειες για την ανάπτυξη της ακροδεξιάς στη χώρα μας και περιγραφή των συνθηκών μέσα στις οποίες επωάζεται το «αβγό του φιδιού».

Αννα Τριστάν
«Στο Μέτωπο. Εξι μήνες στο κόμμα του Λεπέν»

(Κολονία 1989, εκδ. Στάχυ). Αποκαλυπτικό ρεπορτάζ για την εσωτερική διάρθρωση και λειτουργία του Εθνικού Μετώπου. Μεταξύ άλλων, αποκαλυπτικό για τις εξωτερικές μεταλλάξεις των «πατριωτών» σε «φασίστες» και τανάπαλιν.

Pierre-Andre Taguieff
«Face au racisme»

(εκδόσεις La Decouverte, Paris 1991). Συλλογικό δίτομο έργο με ανάλυση του «φαινομένου Λεπέν» και διερεύνηση των μεθόδων αντίδρασης. Εκτενής περιγραφή των δικαστικών αποφάσεων που περιγράφουν τον Λεπέν και το Εθνικό Μέτωπο ως προπαγανδιστές του ρατσισμού, της μισαλλοδοξίας και της ξενοφοβίας.



ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙΤΕ

http://www.alpha1.gr

Η εφημερίδα του Καρατζαφέρη στρογγυλεύει κάπως τη σκέψη του αρχηγού, αλλά δεν παύει να είναι αποκαλυπτική.

http://www.metopo.gr
Η επίσημη ιστοσελίδα του Ελληνικού Μετώπου αναφέρεται και στις σχέσεις των πολιτικών σχηματισμών του ακροδεξιού χώρου.

http://www.xrushaugh.org
Η ιστοσελίδα της Χρυσής Αυγής, με λεπτομέρειες για τη συμμετοχή μελών της στο συνδυασμό Καρατζαφέρη.


(Ελευθεροτυπία, 20/10/2002)

 

www.iospress.gr                                  ΠΙΣΩ ΣΤΟ ΠΡΩΤΟ ΜΕΡΟΣ