Η ΕΞΑΡΘΡΩΣΗ ΤΗΣ ΔΕΟΝΤΟΛΟΓΙΑΣ


Η δημοσιογραφία της κουκούλας


1. / 2.   

Ελλάς Ελλήνων Ειδικών

Η αναβίωση του μεταμοντέρνου αντικομμουνιστικού κλίματος στα μέσα ενημέρωσης ανέδειξε, όπως ήταν φυσικό, τους οπαδούς του αστυνομικού κράτους της δεξιάς, τους υποστηρικτές της χούντας, τους δυσαρεστημένους της μεταπολίτευσης. Εγιναν ξαφνικά περιζήτητοι στα τηλεοπτικά παράθυρα και φιλοξενήθηκαν από τους έγκυρους δημοσιογράφους ως «ειδικοί» επί της τρομοκρατίας. 

Αυτή η «ειδίκευση» στις περισσότερες περιπτώσεις περιορίζεται στην ιδεολογική τους συγγένεια με δύο τουλάχιστον θύματα της τρομοκρατίας, τον Μάλλιο και τον Μπάμπαλη.

*Πρωταγωνιστής ήταν φυσικά ο Γιώργος Καρατζαφέρης, ο οποίος βρήκε έναν πρωτότυπο τρόπο να παρουσιάζεται κάθε μέρα στα δελτία ειδήσεων και να προπαγανδίζει την υποψηφιότητά του για την υπερνομαρχία της Αθήνας. Ανακάλυπτε διαρκώς καινούρια «στοιχεία», με όλο και πιο αυθαίρετες κατασκευές και μυθομανείς υπερβολές, σε σημείο που ακόμα και οι πιο cult άνκορμεν τον άκουγαν έκθαμβοι. Στο τέλος αποθρασύνθηκε εντελώς και άρχιζε να μοιράζει καταγγελίες για πολιτικούς του αντιπάλους. Τώρα κλαίγεται που του υπέβαλε αγωγή ο Θανάσης Τσούρας και υποστηρίζει ότι έκανε απλώς «κοινοβουλευτικό έλεγχο».

*Εξίσου περιζήτητος είναι και ο Πάνος Καμμένος, ο οποίος εξακολουθεί να θεωρεί τον εαυτό του επιστήμονα του είδους. Τον παρακολουθούσαμε όλοι να μας «ενημερώνει» τηλεφωνικά από το κότερό του στη Φολέγανδρο για τις εξελίξεις των ερευνών και να υποδεικνύει πρόσωπα και πράγματα. Την εγκυρότητά του ο κ. Καμμένος αντλεί από τη «μελέτη» του «Τρομοκρατία, θεωρία και πράξη» (Ελληνική Ευρωεκδοτική, 1992). Πρόκειται για το βιβλίο που πλασάρισε ο Γρυλλάκης και προκάλεσε σκάνδαλο, εφόσον διαπνέεται από τη γνωστή προσπάθεια να αποδοθεί στο ΠΑΚ-ΠΑΣΟΚ η ευθύνη της τρομοκρατίας. Αλλά το σοβαρότερο είναι ότι βρίθει ανακριβειών, ψεμάτων και λαθών (βλ. σχετικές αναφορές του «Ιού» στις 20/3/99, 1/4/01 και 19/1/02) και κυρίως καθορίζεται από μια ταύτιση με τις «υπηρεσίες ασφαλείας» της χούντας και μια απέχθεια για την αντίσταση. Κάτι παραπάνω ξέρει ο κ. Εβερτ που φρόντισε να διαχωρίσει τη θέση του, όταν συναντήθηκε με το νεότερο συνάδελφό του στα φιλόξενα παράθυρα του Mega (5.9).

*Ο τρίτος βουλευτής που βρήκε ευκαιρία να εμφανιστεί ως ειδικός τρομολόγος είναι ο Κωνσταντίνος Κιλτίδης, πνευματικό παιδί του Πλεύρη και στέλεχος του «Κόμματος της 4ης Αυγούστου». 

Το μίσος του προς τη μεταπολίτευση και η νοσταλγία της χρυσής επταετίας ξεχειλίζει στο λόγο του. «Είναι χιλιάδες τα άτομα που έχουν γαλουχηθεί από το 1974 και μετά με τις ιδέες αυτές της οργάνωσης του μίσους προς το αστικό καθεστώς μας», θα πει στις ειδήσεις του Λιάγκα (Star, 21/7). Και αυτόν τον άνθρωπο θα βρει να ρωτήσει ο Λιάτσος: «Υπήρχε μέχρι σήμερα, κ. Κιλτίδη, η πολιτική βούληση για την εξάρθρωση της 17Ν;» (Mega, 17/7).

*Από κοντά και ο φέρελπις Ελληνας Λεπέν, ο Μάκης Βορίδης. Στα παράθυρα, βέβαια, εμφανίζεται με την ιδιότητα του δικηγόρου, όμως δεν παύει να είναι ο γνωστός πρόεδρος της Νεολαίας των χουντικών (Ν. ΕΠΕΝ), και ιδρυτής της οργάνωσης «Ελληνικό Μέτωπο», με τις γνωστές ξενοφαγικές και ρατσιστικές θέσεις. 

*Η αναζήτηση εθνικοφρόνων ειδικών δεν περιορίζεται στο χώρο της πολιτικής. Τα φώτα του καλείται να δώσει και ο αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου ε.τ. Παναγιώτης Νικολοδήμος, γνωστός για τη δράση (και τις απόψεις του) από την περίοδο των Ιουλιανών, τη δίκη του Ασπίδα, την «Επανάσταση της 21 Απριλίου» (έτσι την ονομάζει στο βιβλίο του), τις υποθέσεις Κοσκωτά, των υποκλοπών και την τρομοκρατία. Καλεσμένος του Νίκου Χατζηνικολάου στο δελτίο του Mega (31/7), ο κ. Νικολοδήμος βρέθηκε αντιμέτωπος στα παράθυρα με τον Στάθη Παναγούλη. Ο κ. Παναγούλης έκανε παρατήρηση στον δημοσιογράφο ότι δεν προσφώνησε ορθά τον εισαγγελέα: «Επρεπε να πείτε ότι ήταν βασιλικός επίτροπος στα στρατοδικεία της χούντας». 

Ταπεινά συμφώνησε ο Χατζηνικολάου («Είναι ορθόν») και δεν έδωσε καθόλου το λόγο στον Νικολοδήμο! Το επεισόδιο δεν εμποδίζει βεβαίως άλλους έγκριτους δημοσιογράφους να επικαλούνται τις θέσεις και τη μαρτυρία του ίδιου εισαγγελικού λειτουργού, για να στηρίξουν την άποψή τους για τις πολιτικές ευθύνες στις αποτυχίες του αντιτρομοκρατικού αγώνα (Στάμος Ζούλας, «Καθημερινή», 1/9). 



ΔΙΑΒΑΣΤΕ

Heinrich Boell «Η χαμένη τιμή της Κατερίνας Μπλουμ»
(Αθήνα 1979, εκδ. Α. Κ. Ζάρβανος). Το κλασικό μυθιστόρημα του δυτικογερμανού νομπελίστα, για το μέχρι πού μπορεί να φτάσουν οι «αντιτρομοκρατικές» επιδόσεις της κίτρινης δημοσιογραφίας. Επίκαιρο όσο ποτέ.

Edward Herman - Gerry Ο' Sullivan «Η βιομηχανία της "τρομοκρατίας"» (Αθήνα 1992, εκδ. Το Ποντίκι). Ανατομία των μηχανισμών που επέβαλαν την κυρίαρχη σήμερα θεώρηση περί «τρομοκρατίας», με ειδική αναφορά στους «ειδήμονες» και τα ΜΜΕ. Απομυθοποίηση του σκεπτικού κι αποκάλυψη των -συχνά σκοτεινών, κι εν πάση περιπτώσει καθόλου αθώων- διασυνδέσεών τους. 

Γιώργος Καράμπελας «Το ελληνικό αντάρτικο των πόλεων, 1974-1985» (Αθήνα 1985, εκδ. Ρόπτρο). Αμφιλεγόμενη παρουσίαση της «πρώτης γενιάς» των εγχώριων ένοπλων οργανώσεων. Εκτός από τις πρώτες προκηρύξεις της 17Ν, του ΕΛΑ κ.λπ., παραθέτει επίσης ολόκληρο το κείμενο της ΚΥΠατζίδικης έκθεσης του 1980, με τη «μητέρα όλων των λιστών». Ακρως προβληματικό και το «χρονικό» που συγκαταλέγει στις «ενέργειες ένοπλης λαϊκής βίας» και περιλαμβάνει ακόμη και νόμιμες μαζικές διαδηλώσεις ή ενέργειες όπως η ...καταστροφή απουσιολογίων σε κάποια γυμνάσια...
 


ΔΕΙΤΕ

«Η πραγματική αλήθεια για τη Μάριον Κ.»
της Μαργκαρέτε Φον Τρότα (Die bleierne Zeit) (1981). Τα «μολυβένια χρόνια» της καταδίωξης της RAF στην (τότε Δυτική) Γερμανία, μέσα από την ιστορία των αδελφών Ενσλιν. Εξαιρετική ματιά πάνω στην εποχή, τα κινήματα και τους ανθρώπους της, που καταγγέλλει τη βαρβαρότητα του «αντιτρομοκρατικού» κράτους χωρίς να υποκύπτει στη γοητεία της «ένοπλης πάλης».

«Mad City» του Κώστα Γαβρά (1998). Η ανθρωποφαγία των «ζωντανών συνδέσεων» και η διαπλοκή της με τις επαγγελματικές πιέσεις και ισορροπίες στο εσωτερικό των ΜΜΕ -του καριερισμού των ίδιων των δημοσιογράφων μη εξαιρουμένου. Ισως η καλύτερη ταινία που μας έχει δώσει ο δημιουργός του «Ζ».


 

(Ελευθεροτυπία, 15/9/2002)

 

www.iospress.gr                                  ΠΙΣΩ ΣΤΟ ΠΡΩΤΟ ΜΕΡΟΣ