ΒΙΟΛΟΓΙΚΑ ΟΠΛΑ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΤΗΣ ΚΟΡΕΑΣ


Το αμερικανικό μυστικό του άνθρακα

1.   2.   

Η μύγα του θανάτου

Ο αυστραλός δημοσιογράφος Γουίλφρεντ Μπάρτσετ έγινε διάσημος όταν κατάφερε να επισκεφτεί -χωρίς άδεια βέβαια- τη Χιροσίμα, την επομένη της ατομικής έκρηξης. Στο κείμενο που ακολουθεί περιγράφει την εμπειρία του από τη χρήση βιολογικών όπλων στον πόλεμο της Κορέας:

«Στις 6 Ιουνίου 1952 υπήρξα μάρτυρας μιας βακτηριολογικής επίθεσης. Ετοιμαζόμαστε να διασχίσουμε τον ποταμό, αλλά σήμανε συναγερμός και τρέξαμε να καλυφθούμε. Τα αεροπλάνα πέταξαν πολύ χαμηλά, αλλά χωρίς να βομβαρδίσουν. Οταν τέλειωσε ο συναγερμός, ανεβήκαμε με το τζιπ στο φέρι και ξεκινήσαμε. 

»Ημασταν στη μέση του ποταμού, όταν παρατήρησα ότι όλοι κοιτούσαν προσεκτικά το νερό. Κατέβηκα από το αυτοκίνητο για να δω κι εγώ. Μια πυκνή μάζα εντόμων κατευθυνόταν προς το μέρος μας, μήκους διακοσίων μέτρων και πλάτους πενήντα. Μόλις τα πλησιάσαμε, εκείνα άρχισαν να ανεβαίνουν με δυσκολία τα τοιχώματα του πλοίου. Ηταν δύο ειδών, αλλά όλα είχαν φτερά. Κάποια ήταν δυόμισι εκατοστά, με επίμηκες σώμα και δαγκάνες που κινούνταν οριζοντίως. Τα υπόλοιπα ήταν μικρότερα και θύμιζαν μύγες. Ηταν προφανές πως δεν αισθάνονταν άνετα στο νερό και πετούσαν μόλις ο ήλιος στέγνωνε τα φτερά τους. Προσπαθήσαμε να τα αποφύγουμε, εκτός από ένα ναυτικό που έβαλε μερικά μέσα σ' ένα μπουκάλι και το έδωσε στο διερμηνέα μου ζητώντας του να το παραδώσει σ' ένα εργαστήριο. 

»Λίγες ημέρες αργότερα, έγινε γνωστό ότι αμερικανικά αεροπλάνα έριξαν έντομα σε δύο στρατόπεδα αιχμαλώτων. [...] Επισκέφτηκα τα στρατόπεδα και μίλησα με αμερικανούς αιχμαλώτους που είχαν βοηθήσει στην απώθηση του εισβολέα. Η αεροπορική επίθεση είχε σημειωθεί την ώρα του μεσημεριανού ύπνου και κανείς δεν είχε δει τι συνέβη. 

»Αλλά στο στρατόπεδο 2, οι μαθητές που μοιράζονταν το γήπεδο του μπάσκετ με τους αιχμαλώτους, είδαν "φωτεινά σφαιρικά αντικείμενα, μεγάλα σαν μπάλες του μπάσκετ". Μια διεθνής επιστημονική επιτροπή δήλωσε αργότερα ότι επρόκειτο αναμφίβολα για βόμβες σε σχήμα αβγού, κατασκευασμένες από ασβεστώδες υλικό, αρκετά πορώδες ώστε να επιτρέπει στα έντομα να αναπνέουν και εξαιρετικά εύθραυστο ώστε να μην αφήνει ίχνος μετά την πρόσκρουσή του στο έδαφος. Στο στρατόπεδο 2 συζήτησα με τον υπεύθυνο της υγειονομικής υπηρεσίας που είχε κάψει μεγάλες ποσότητες εντόμων. Στο στρατόπεδο 3, οι αιχμάλωτοι είχαν στήσει "παγίδες" κατά μήκος της παραλίας και τα περισσότερα έντομα είχαν απανθρακωθεί.

»Οταν έφτασα στο στρατόπεδο 3, ένα επεισόδιο είχε προκαλέσει μεγάλη αίσθηση: ένας μαύρος, αρνούμενος να πιστέψει ότι η πατρίδα του ήταν δυνατό να χρησιμοποιεί τέτοια όπλα, είχε καταπιεί μια μύγα. Ενας κινέζος διερμηνέας τον έβαλε τότε να υπογράψει ένα κείμενο με το οποίο αναλάμβανε την ευθύνη της πράξης του και ζήτησε την υπογραφή και κάποιων μαρτύρων. 

»Το βράδυ, ο άνθρωπος αυτός άρχισε να νιώθει άσχημα και την επομένη είχε πολύ υψηλό πυρετό. Μιλούσε με τεράστια δυσκολία όταν τον συνάντησα, αλλά μου επιβεβαίωσε την ιστορία, συμπληρώνοντας ότι είχε φτύσει κρυφά από τους άλλους τη μύγα. 

»Ο πυρετός ανέβαινε συνέχεια και οι γιατροί δεν μπορούσαν να κάνουν διάγνωση. Μετά ήρθε ένα τζιπ και τον οδήγησε στο νοσοκομείο όπου οι γιατροί χρειάστηκε να αγωνιστούν για να του σώσουν τη ζωή. Λίγο αργότερα, τα εργαστήρια ανακοίνωσαν ότι οι μύγες προκαλούσαν άνθρακα».



Το ανεπιθύμητο βιβλίο

Από τον καναδό ιστορικό Στίβεν Εντικοτ ζητήσαμε να σχολιάσει τις αντιδράσεις που προκάλεσαν οι αποκαλύψεις για τη χρήση βιολογικών όπλων στον πόλεμο της Κορέας. Ο καθηγητής Εντικοτ είχε και έναν καθαρά προσωπικό λόγο να ψάξει το βάθος αυτής της ιστορίας. Ο πατέρας του ήταν ιεραπόστολος στην περιοχή και είχε πρωτοστατήσει στην αποκάλυψη της αμερικανικής επιδρομής με βιολογικά όπλα. Κινδύνεψε, μάλιστα, να διωχθεί στον Καναδά ως ένοχος εσχάτης προδοσίας. 

«Το βιβλίο μας προκάλεσε πολλές αντιδράσεις, ορισμένες από τις οποίες έχω καταχωρίσει στο δικτυακό τόπο www.yorku.ca/sendicott. Θα μπορούσα έτσι να ισχυριστώ ότι το βιβλίο δεν πέρασε καθόλου απαρατήρητο, παρ' όλο που ορισμένοι κύκλοι προτίμησαν να το αγνοήσουν. Για παράδειγμα, τα μεγάλα επιστημονικά περιοδικά όπου θα περίμενε κανείς να φιλοξενηθούν κριτικές για τη δουλειά μας υπήρξαν μάλλον επιφυλακτικά, γεγονός που πρέπει να αποδοθεί στο δισταγμό των πανεπιστημιακών ιστορικών να ασχοληθούν με το συγκεκριμένο ζήτημα. Επίσης, τα αμερικανικά και καναδικά τηλεοπτικά δίκτυα αγνόησαν παντελώς το βιβλίο μας, παρ' όλο που ο εκδότης έστειλε αντίτυπά του σε όλα. Ειδησεογραφικό μαγκαζίνο της καναδικής τηλεόρασης είχε προγραμματίσει να ασχοληθεί με το θέμα και είχε μάλιστα δρομολογήσει την παραγωγή, όταν αιφνίδια και χωρίς καμία δικαιολογία διατάχθηκε η ματαίωσή της. (Υπεύθυνος ήταν ο Πολ Γουέμπστερ και τη δημοσιογραφική έρευνα είχε αναλάβει η Κάρολ Οφ.) 

Πάντως, το ραδιόφωνο του CBS μετέδωσε τριαντάλεπτη συνέντευξή μας, ύστερα από την οποία δεχθήκαμε αρκετά τηλεφωνήματα. Μαζί με τον Ε. Χάγκερμαν πήγαμε στην Ουάσιγκτον και στη Νέα Υόρκη μετά την έκδοση του βιβλίου και συμμετείχαμε σε αρκετές ραδιοφωνικές συζητήσεις. 

»Ηρθαμε ακόμη σε επαφή με ποικίλα αμερικανικά "θινκ-τανκ", προτείνοντάς τους να συναντηθούμε και να συζητήσουμε την έρευνά μας και τα πορίσματά της. Πρόθεσή μας ήταν να ενημερώσουμε τους αμερικανούς πανεπιστημιακούς, τους επιστήμονες, τους ανθρώπους της αντικατασκοπίας κ.ο.κ. Το Ινστιτούτο Μόντερεϊ στην Ουάσιγκτον μας κάλεσε για ένα σεμινάριο, αφού φρόντισε να καλέσει και τον Μίλτον Λάιτενμπεργκ, έναν από τους βασικούς επικριτές μας. Εμφανίστηκαν είκοσι περίπου άτομα. Ηταν να έρθει και η CSPAN TV για να κινηματογραφήσει την εκδήλωση, αλλά το μετάνιωσε την τελευταία στιγμή. Οσοι ήρθαν, εκτός από έναν αξιωματικό της αντικατασκοπείας του ναυτικού, έμοιαζαν νευρικοί και απρόθυμοι να ακούσουν τι είχαμε να τους πούμε. Ηταν μια παράδοξη εμπειρία.

»Η αμερικανική κυβέρνηση δεν προχώρησε σε καμιά επίσημη ή μη αντίδραση για το βιβλίο μας, παρ' όλο που είμαστε βέβαιοι ότι πληροφορήθηκαν το περιεχόμενό του και οι πλέον υψηλά ιστάμενοί της, ακόμη και ο ίδιος ο πρόεδρος Κλίντον, ο οποίος είχε δείξει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για το βιολογικό πόλεμο. Πιστεύουμε πως ένας από τους λόγους που ο πρόεδρος Μπους αρνήθηκε πρόσφατα να επικυρώσει το πρωτόκολλο για την επιτήρηση και ενίσχυση της Συνθήκης του 1972 για το Βιολογικό Πόλεμο είναι ότι το πρωτόκολλο αυτό περιλαμβάνει ένα άρθρο στο οποίο ζητείται από τα κράτη να δώσουν ακριβή στοιχεία για το βιολογικό τους οπλοστάσιο (επιθετικό και αμυντικό: έρευνα, παραγωγή, χρήση κ.λπ.) από το 1945. Οι αμερικανοί εκπρόσωποι πήραν μέρος στην προετοιμασία αυτού του πρωτοκόλλου επί πέντε ή και περισσότερα χρόνια και πιστεύουμε ότι είχαν σκοπό να περιλάβουν την αμερικανική δραστηριότητα στην κατηγορία των "αμυντικών" όπλων. Το βιβλίο μας πρέπει να τους προκάλεσε προβλήματα και έτσι αποφασίστηκε η μη υπογραφή του πρωτοκόλλου. Αυτό υποθέτουμε ότι συνέβη.

»Ενα νοτιοκορεάτικο τηλεοπτικό δίκτυο της Σεούλ πήρε προ καιρού συνέντευξη τόσο από εμάς όσο και από τους επικριτές μας. Η εκπομπή, διάρκειας μιας ώρας, υπήρξε θετική προς τις απόψεις μας και μεταδόθηκε στις 2 Ιουλίου 2000. Ακολούθησε η "China Daily" στο Πεκίνο, που αφιέρωσε ολόκληρη σελίδα στο βιβλίο μας. Η αμερικανική κυβέρνηση συνέχισε να σιωπά. Βασίζεται σε μερικούς πανεπιστημιακούς που αποκαλύπτουν κατά δόσεις κάποια δήθεν νέα σοβιετικά ντοκουμέντα προκειμένου να ρίξουν στάχτη στα μάτια του κόσμου».



ΔΙΑΒΑΣΤΕ

Stephen Endicott, Edward Hagerman «The United States and Biological Warfare» (Indiana University Press, 1998). Εξαιρετικά τεκμηριωμένη ανάλυση δύο καναδών ιστορικών, οι οποίοι καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι έγινε χρήση βιολογικών όπλων από τις ΗΠΑ στον πόλεμο της Κορέας. Πρώτη φορά έρχονται στο φως αρχεία της Κίνας, της Κορέας και αποχαρακτηρισμένα δυτικά ντοκουμέντα.

Wilfred Burchett «Le Passeport» (Francois Maspero, Paris 1975). Στο αυτοβιογραφικό του κείμενο, ο διάσημος δημοσιογράφος αφιερώνει ένα κεφάλαιο στην προσωπική του εμπειρία από το βιολογικό πόλεμο των ΗΠΑ στην Κορέα.

Milton Leitenberg «New Russian evidence on the Korean War Biological Warfare Allegations» (Cold War International History Project Bulletin, Νο 11, Winter 1998).  Ανάλυση ορισμένων σοβιετικών εγγράφων αμφίβολης επιστημονικής αξίας, τα οποία χρησιμοποιούνται ως απόδειξη ότι ήταν ψέμα οι κινεζικοί ισχυρισμοί για χρήση βιολογικών όπλων από τις ΗΠΑ στην Κορέα.




ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙΤΕ

http://www.yorku.ca/sendicot
: Στην ιστοσελίδα του καναδικού πανεπιστημίου Γιορκ ο καθηγητής Εντικοτ έχει συγκεντρώσει τα σημαντικότερα άρθρα του για τη χρήση βιολογικών όπλων στον πόλεμο της Κορέας.

http://www.kimsoft.com/1997/us-germx.htm: Ο «ξεχασμένος» βιολογικός πόλεμος της Κορέας. Συγκεντρωμένες οι σημαντικότερες σχετικές ιστοσελίδες.



ΔΕΙΤΕ

«Ο άνθρωπος της Μαντζουρίας»
(The Manchurian Canditate) του Τζον Φρανκενχάιμερ (1962). Η ιστορία ενός αμερικανού «ήρωα» του πολέμου της Κορέας, ο οποίος επιστρέφει ως ζόμπι στις ΗΠΑ και δολοφονεί (με κομμουνιστική εντολή) συμπατριώτες του αιχμαλώτους πολέμου. Μια σαφής αναφορά στην «πλύση εγκεφάλου» που -κατά τις αμερικανικές αρχές- οδήγησε τους αιχμάλωτους αμερικανούς πιλότους στην ομολογία ότι οι ίδιοι έκαναν χρήση βιολογικών όπλων.

(Ελευθεροτυπία, 4/11/2001)

 

www.iospress.gr                                  ΠΙΣΩ ΣΤΟ ΠΡΩΤΟ ΜΕΡΟΣ