ΔΕΙΣΙΔΑΙΜΟΝΙΑ ΚΑΙ ΕΞΟΥΣΙΑ


Οι μάγοι με τα σκήπτρα

1.  /  2.

 


Φιλοπόλεμοι προφήτες

Κάνοντας ένα άλμα μερικών αιώνων, μπορεί να αναφέρει κανείς ως χαρακτηριστικό παράδειγμα τον Κωνσταντίνο ΣΤ', που επιχείρησε τον Ιούλιο του 792 ατυχή εκστρατεία κατά των Βουλγάρων, επειδή παρασύρθηκε από παραπλανητικές προφητείες. "Θερμοπνοήσας δε ο βασιλεύς και υπό ψευδοπροφητών πεισθείς, ως αυτού έσται η νίκη, ασκόπως και ατάκτως συνέβαλε πόλεμον και ηττάται σφοδρώς", γράφει ο Θεοφάνης. (...) Παρά την αντίδρασή της, η Εκκλησία δεν κατόρθωσε να περιορίσει το κακό και η δραστηριότητα αυτή των μάγων συνεχίστηκε αμείωτη και στους επόμενους αιώνες. Ενα ανάλογο περιστατικό διηγείται ο Θεόδωρος Βαλσαμών από τον 12ο αιώνα. Η σύζυγος του πανευσεβεστάτου Αλεξίου του Κομνηνού, η σεβαστή Ζωή, ήταν βαριά άρρωστη και οι γιατροί είχαν αποκλείσει κάθε ελπίδα θεραπείας δια την των πολυειδών νοσημάτων εναντιότητα. Τότε εμφανίστηκαν οι μάγοι και ισχυριζόμενοι ότι η σεβαστή έπασχε από "μαγικές μαγγανείες" υπόσχονταν να τη γιατρέψουν. Αφού όμως μεταχειρίστηκαν πολλά και διάφορα μαγικά τεχνάσματα εξαφανίστηκαν άπρακτοι. Η άρρωστη βεβαίως ύστερα από λίγο πέθανε.

ΣΠΥΡΟΣ Ν. ΤΡΩΙΑΝΟΣ
("Η θέση των μάγων στη βυζαντινή κοινωνία", Αθήνα 1993)


Το τζιτζίκι της ευγονίας

Οσο για το θέμα της ατεκνίας, παρουσιάζονταν πολλοί, με διάφορες συμβουλές ο καθένας. Κάποιος λοιπόν επέμενε ότι η βασίλισσα έπρεπε να φάει ένα τζιτζίκι. Αλλος πάλι, ένας γεροδάσκαλος από τη Σπάρτη, ήθελε να τη "διαβάσουνε" με κάτι στίχους που είχε γράψει ο ίδιος. Μια γριά ποιήτρια πρότεινε με τη συνεργασία του παπά, του βασιλιά και της βασίλισσας, να διαβαστεί δυνατά μια ευχή γι' αυτή. Μια από τις καμαριέρες της, αφού φόρεσε αλλόκοτα ρούχα, πήγε ένα βράδυ και κρέμασε στην πόρτα της βασίλισσας, μια παλιά εικόνα με τη Γέννηση του Χριστού, για να την αγγίξει καθώς θα περνούσε. Ακόμα κι ένας Τούρκος ήρθε με μια συμβουλή: Ελεγε ότι έπρεπε να κλέψει από το βασιλιά λίγο μπαρούτι, να το ανακατέψει με μέλι και να το καταπιεί. Δεν ξέρω αν έκανε τίποτα απ' αυτά τα γιατροσόφια, πάντως διάδοχος δε γεννήθηκε. Η βασίλισσα ήταν πολύ προληπτική, δεν καθότανε σε τραπέζι με δεκατρία άτομα κι αν έβλεπε καμιά κυρία ντυμένη στα μαύρα ή στ' άσπρα, νόμιζε πως κάτι κακό συνέβαινε στη Βαυαρία ή στο Ολντενμπουργκ. Πίστευε και στη μετεμψύχωση.

ΧΡΙΣΤΙΑΝΑ ΛΥΤ
("Μια Δανέζα στην Αυλή του Οθωνα", Αθήνα 1981)


Μάγια στο περιβόλι

Ως τώρα σας έγραφα, αναγνώστες, θεοτικά. Τώρα θα σας γράψω και δαιμονικά. Η γυναίκα, αφού εγκαστρώθη, επιάσαμεν μια φαγωμάρα και γκρίνια μεγάλη, και άρχισε η γυναίκα και σώνεταν και όλο έρευε. Ηφερα γιατρούς, τόσα πράματα, και σάπισαν τα στήθια της, την πονούσαν, οπού δεν κοιμάτον νύχτα και ημέρα.
Ερχεται ένας αγωνιστής από την Αίγυπτο, σαν έμαθε την μεταβολή αυτείνη, ν' απολάψη τα δίκια του (ήτον μαζί μου εις τον αγώνα της πατρίδος). Βλέπει την φαμελιά μου σ' αυτείνη την κατάστασην, λέγει: Της έχουν κάμωμα καμωμένο δαιμονικόν. Εγώ αυτό δεν το πιστεύω. Με βιάζει να το πιστέψω, μου λέγει: Το βράδυ θα ιδούμεν τι είναι, το βράδυ! Εκατσε ολημέρα μαζί μου.Το βράδυ, τα μεσάνυχτα, με παίρνει εμένα, και παίρνω και άλλον έναν άνθρωπο, ότι φοβήθηκα μόνος μου, και κατεβαίνομεν εις το περιβόλι μου, και γυμνώνεται αυτός καθώς τον έκαμεν η μάνα του, και άρχισε ώς μίαν ώρα. κατ' είπε εκεί, είπε, είπε. Τότε μας λέγει: Φέρτε μου ένα τσαπάκι. Και σκάβει εις την πόρτα όπου τρώμεν ψωμί, από μέσα, και βγαίνει ένα πράμα δεμένο, ένα πανί, και δεμένο με πλήθος σπάγκους, και του κόβομεν αυτά τα σκοινιά και τ' ανοίγομεν, και ήταν μέσα τρία περόνια μεγάλα, και ήταν πλήθος βελόνες και διάργερον και στάχτη και κοκαλάκια από πεθαμένους και σημάδια από τα σκουτιά της γυναικός μου και από τα δικά μου, και φαινόταν και εκείνα του κόψιμού της, και τα σκουτιά μας οπού ήταν τρύπια, και τα πήρε και τα τσάκισε όλα αυτά τα καρφιά και βελόνες, και τ' άλλα τα 'κάψε και τα πέταξε έξω εις τα χωράφια. Και άρχισε η γυναίκα ν' αναλαβαίνει, όμως τα στήθια της την πονούσαν ακόμα.

ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ
("Οράματα και θάματα", Αθήνα 1981)


Α-Ω

Αν πιστέψουμε τον Μαρκεζίνη, το πολιτικό τέλος του "Μαύρου Καβαλλάρη" (16/ 11/1952) καθορίστηκε από μιά σατανική καφετζού, κατ' εντολήν μάλιστα του ξένου παράγοντα: "Ο Πιουριφόι εχρησιμοποίησε με τον κατάλληλο τρόπο γνωστή αθηναία καφετζού, την οποία ιδιαιτέρως ενεπιστεύετο ο πρωθυπουργός. Εκείνη ανέλαβε να πείσει τον στρατηγό ότι το πλειοψηφικό θα απέβαινε προς όφελός του και ότι αν επροκαλείτο από τον Παπάγο, έπρεπε, χωρίς επιφύλαξη να αποδεχθεί την πρόκληση" (Σύγχρονη Πολιτική Ιστορία της Ελλάδος).

Δεν θα μπορούσε ο ινδός πρωθυπουργός Ναρασίμα Ράο να αγνοεί τα επιτεύγματα των παραδοσιακών τοπικών μεταφυσικών "επιστημών", ειδικά όταν βρίσκεται στο ναδίρ της δημοτικότητάς του. Από τον περασμένο Μάρτιο έχει επιστρατεύσει τον αστρολόγο Ναρέντρα Σάρμα, πρώην ασφαλιστή, για να βρει την χαμένη του πολιτική αξιοπιστία. Τα αποτελέσματα δεν είναι ορατά, αλλά ο μάγος τη "βόλεψε" για τα καλά. Η κυβέρνηση, ανενδοίαστα, εκτός από τα πολλά λεφτά, τού έχει παραχωρήσει κρατική λιμουζίνα και σωματοφύλακες.

Εν έτει 1947, η ημερομηνία της επίσημης ανακήρυξης της Ανεξαρτησίας της Βιρμανίας καθορίστηκε από τους αστρολόγους της Ρανγκούν - που μάλλον έπεσαν έξω, καθώς μόνο γούρι δεν έφεραν στην ταλαίπωρη ασιατική χώρα.

Κάθε πρωτοχρονιά τα διεθνή πρακτορεία είθισται να φιλοξενούν τις προβλέψεις των διασημοτέρων μάγων και αστρολόγων. Προσέχτε όμως, διότι πέρσι, το AFP διένειμε τις απόψεις του λιβανέζου Σαμίρ Τομπ, που όπως τελικά αποδείχθηκε δεν ήταν και τόσο μάγος: Ούτε το φάρμακο για το AIDS επινοήθηκε στις Ινδίες, ούτε πόλεμος Ελλάδας - Τουρκίας ξέσπασε (ευτυχώς), ούτε το Ιρακ επετέθη στο Ιραν, ούτε οι σεισμοί ισοπέδωσαν τις ΗΠΑ και βεβαίως δεν δολοφονήθηκε κανένας άραβας ηγέτης.

Οταν η μέλλουσα CIA έτρωγε βελανίδια, εμείς σκίζαμε στη γκρίζα προπαγάνδα! Στα χρόνια του Μακεδονικού Αγώνα, η ελληνική προπαγάνδα εξέδωσε ένα βιβλιαράκι με "Προφητείες του Μεγαλέξανδρου" που "αποδείκνυαν" ότι μονάχα η Ελλάδα μπορεί να ελευθερώσει τη Μακεδονία. "Μεταφρασμένες στα μακεδονοσλαυϊκά" θυμάται στα Απομνημονεύματά του ο συγγραφέας τους, Αθ. Σουλιώτης-Νικολαίδης, "τις εμοιράζαμε αραιά και μυστικά στους χωρικούς. Σταχωμένη με πετσί μια από τις "Προφητείες" μου την έφερε κατά το 1911 στην Πόλη ένας παπάς των Δέρκων, σαν κάτι σπάνιο και μυστηριώδες"...

Παρατηρητής σε μια τελετή Μαύρης Μαγείας στο Ρίο, ο ανταποκριτής Κ. Ουίτμαν βρέθηκε σε δύσκολη θέση όταν, για να "πιάσουν" τα μάγια, του ζητήθηκε να υποδείξει κάποιον προς εξόντωση. "Μόλις είχα γυρίσει από τη Βολιβία. Είχα πρόσφατες ακόμα τις σκηνές από τη σφαγή των μεταλλωρύχων. Ετσι έγραψα το όνομα του στρατηγού Μπαρίεντος σ'ένα χαρτάκι". "Οταν διάβασα το γράμμα του Ουίτμαν", αναφέρει ο Εντουάρντο Γκαλεάνο, "ο βολιβιανός δικτάτορας είχε ήδη καεί ζωντανός μέσα στις φλόγες του ελικοπτέρου που του είχε χαρίσει η Gulf Oil Company".

Συμπέρασμα δεν βγαίνει με τη Δεξιά στον τόπο μας. Επί πολλούς μήνες χτυπούσε την "αυλή της Εκάλης" και κυρίως τον "φίλο της Δήμητρας, μάγο Θωμαδάκη", διότι "δεν είναι δυνατόν ο τόπος να κατευθύνεται από έναν αστρολόγο". Οταν όμως "ο μάγος πήρε πόδι" ο "Ελ. Τύπος" (24.11.95) κατηγόρησε την "Εκάλη" ότι τον έδιωξε "γιατί είχε προβλέψει το κακό", ενώ δυο μέρες μετά η "Απογευματινή" είδε με συμπάθεια την επικείμενη επιστροφή του στο πρωθυπουργικό περιβάλλον "μετά την επιβεβαίωση της πρόβλεψής του για τη νέα περιπέτεια του Ανδρέα"!

Το πρώτο πράγμα που κάνει ο Μπόρις Γιέλτσιν πηγαίνοντας το πρωί στο γραφείο του είναι να μελετά τις τελευταίες εξελίξεις γύρω από το ωροσκόπιό του. Το σχετικό φάκελο ετοιμάζει για λογαριασμό του ρώσου προέδρου, η ομάδα αστρολόγων -συμβούλους τους λένε επισήμως- την οποία επιβλέπει ο υπεύθυνος ασφαλείας Αλεξάντερ Κορσάκοφ! Οι λονδρέζικοι "Τάιμς" που γράφουν την είδηση (12.2.95), παρατηρούν ότι όσο ο Γιέλτσιν απομονώνεται από την κοινωνία και τους θεσμούς, τόσο περισσότερο καταφεύγει στους μάγους.

Υποτίθεται ότι εδώ και χρόνια ένας δημοσιογράφος, ο Γ. Καράμπελας και ένας αστρολόγος, ο Περικλής Καραμηνάς, έχουν αναλύσει αστρολογικά την "17Ν". "Οι εκτελεστές μιάς ενέργειας κάνουν τις επιλογές του τάιμινγκ, αλλά και των μέσων που χρησιμοποιούν, κάτω από συγκεκριμένες, κάθε φορά, αστρικές επιδράσεις. Ετσι, μια έκρηξη "οφείλει" να συμβεί υπό την κυριαρχία του πλανήτη Ουρανού. Μια δολοφονία με πιστόλι "πρέπει" να συμβεί υπό την κυριαρχία του πλανήτη Αρη", αναφέρει -αμήχανα είναι αλήθεια- η "Κ. Ελευθεροτυπία" (10.12.1995).

 


ΔΙΑΒΑΣΤΕ

Keith Thomas "Religion and the decline of magic"
(Λονδίνο 1971, εκδ. Penguin). Κλασική πλέον παρουσίαση των λαϊκών προλήψεων στην Αγγλία του ΙΣτ και ΙΖ άι., μέσα από τη μελέτη της ενσωμάτωσης της μαγείας και της αστρολογίας στις καθημερινές χριστιανικές θρησκευτικές πεποιθήσεις.

Σπύρου Ν. Τρωιάνου, "Η θέση των μάγων στη βυζαντινή κοινωνία" (Πρακτικά Ημερίδας "Οι περιθωριακοί στο Βυζάντιο", επιμ. Χρ. Μαλτέζου, Ιδρυμα Γουλανδρή-Χορν, Αθήνα 1993, σ. 271-295). Στα πλαίσια έρευνας σχετικά με τις θέσεις εκκλησίας, νομοθεσίας, αλλά και βυζαντινής κοινωνίας για την αστρολογία και τη μαγεία, αναφορές στη σχέση ορισμένων ηγεμόνων του Βυζαντίου με μάγους και προφήτες.

Donald T. Regan, "For the Record. From Wall Street to Washington" (Harcourt Brace Jovanovich, Νέα Υόρκη). Μετά την αποπομπή του, ο προσωπάρχης του Λευκού Οίκου εκδικείται τη Νάνσι Ρίγκαν και προκαλεί σκάνδαλο αποκαλύπτοντας ότι η πρώτη κυρία της χώρας καθοδηγούσε με μέντιουμ και αστρολόγους τις σοβαρότερες προεδρικές αποφάσεις.

[ N.Y.Times ] "Τα απόρρητα του Πενταγώνου" (Αθήνα 1971, εκδ.Διογένης). Το πρώτο μέρος από τα περίφημα έγγραφα του Υπουργείου Αμύνης και άλλων κρατικών Υπηρεσιών των ΗΠΑ γιά την ανάμιξη της χώρας στον πόλεμο του Βιετνάμ. Εικοσιδύο σελίδες αποτελεί η έκθεση του σμηνάρχου Λανσντέϊλ γιά το μυστικό πόλεμο κατά του Β. Βιετνάμ (1954-55) με τη βοήθεια "παραψυχολόγων" και άλλων ειδικών...

Εντουάρντο Γκαλεάνο "Μέρες και νύχτες αγάπης και πολέμου" (Αθήνα 1978, εκδ. Εξάντας). Οδοιπορικό-πάζλ στη Λατινική Αμερική, μέσα από τις αναμνήσεις του αυτοεξόριστου συγγραφέα - φυγάδα από το "βρώμικο πόλεμο" της Αργεντινής. Πολλαπλές αναφορές στη μαγεία, αξεδιάλυτες από τη ρεαλιστική περιγραφή των κοινωνικών συγκρούσεων στην πολύπαθη υποήπειρο.




ΔΕΙΤΕ

Παπαφλέσσας (1971) του Ερρίκου Ανδρέου. Η αποθέωση του Χόλυγουντ αλά Ελληνικά, σε μιά θεαματική προσπάθεια πολεμικής υπερπαραγωγής με θέμα την επανάσταση του '21. Δε λείπουν και τα "σημάδια", που προειδοποιούν γιά το τέλος του ήρωα στο Μανιάκι.

Οι δαιμονισμένες (The devils) του Κέν Ράσελ (1971). Μαγεία και πολιτική στη Γαλλία του δέκατου όγδοου αιώνα. Η πραγματική ( πλήν καθόλου υπερβατική) ιστορία της εξόντωσης του δημάρχου μιάς ανεξίθρησκης πόλης από τους πολιτικούς και προσωπικούς του αντιπάλους με την κατηγορία της "συνομωσίας με το σατανά".

 

(Ελευθεροτυπία, 24/12/1995)

 

www.iospress.gr                                   ΠΙΣΩ ΣΤΟ ΠΡΩΤΟ ΜΕΡΟΣ