ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΕΣ ΦΥΓΑΔΕΣ

Πάρε τα λεφτά και τρέχα

1.  /  2.


Και στις τοπικές κοινωνίες σκάνε τα απαραίτητα κανόνια που συνοδεύουν, όπως φαίνεται, σε κάποιο βαθμό, κάθε ...αναπτυξιακή και επιχειρηματική διαδικασία. Οταν μάλιστα, το φαινόμενο συνδυάζεται και με την θεαματική εξαφάνιση του ως εκείνη τη στιγμή ευυπόληπτου τοπικού παράγοντα, η υπόθεση αποκτά μυθικές διαστάσεις.
Την 1η Σεπτεμβρίου 1986 ο γιαννιώτης επιχειρηματίας Γιώργος Γούκος εγκαταλείπει αιφνιδίως την πόλη. Κατηγορείται ότι είχε οργανώσει παρατραπεζικό τοκογλυφικό δίκτυο. Το σκάνδαλο αφορά χρήματα 6.000 συναλλασσομένων μαζί του, όπως γράφτηκε τότε στον τύπο. Ο Γ. Γούκος ήδη από τις αρχές του '80 ζούσε αρχοντικά και είχε τη φήμη ενός έξυπνου αυτοδημιούργητου επιχειρηματία. Πρώτος σταθμός του φεύγοντας με τα λεφτά των άλλων ,ήταν το Μιλάνο. Πριν προλάβει να τον εντοπίσει η Ιντερπόλ πέταξε στη Σιέρα Λεόνε όπου ψάρευε γαρίδες και αστακούς. Μετά βρέθηκε στη Βραζιλία, μακριά από την ακτίνα δράσης της Ιντερπόλ, κάνοντας εμπόριο αυτοκινήτων. Το λάθος του ήταν ότι ερχόμενος στην Ευρώπη για να κλείσει δουλειές ήθελε να πεταχτεί ως ένα φίλο του στην Ελβετία. Στις 13.11.87 η εξωτική περιπέτεια του Γούκου τέλειωσε. Από τη Γενεύη στον Κορυδαλλό και μετά στον ανακριτή των Ιωαννίνων για τα περαιτέρω. Αν και το όνομά του έχει γίνει συνώνυμο του "τοκογλύφου", ο ίδιος επέστρεψε δραστήριος στην κοινωνία από τον Αύγουστο του 1990.
Τον Οκτώβριο του 1994 μιά άλλη ελληνική επαρχία έμελλε να αναστατωθεί. Η καλή κοινωνία της Αργολίδας έχασε διά μαγείας τον χρηματιστή της που ήταν και πρόεδρος - φυσικά ανοιχτοχέρης- του Παναυπλιακού. Τα ίχνη του Βασίλη Παπαθεοδώρου καθώς και άγνωστος αριθμός εκατομμυρίων δεν έχουν ακόμη εντοπιστεί.
 


Α-Ω

Παραδεισένιο καταφύγιο για ομογενείς (τουρκοκύπριους) απατεώνες γίνεται η κατεχόμενη Β. Κύπρος. Μετά τον Ασιλ Ναντίρ και ο Μουσταφά Μπέν, καταδικασμένος για φοροδιαφυγή και απάτες στην Βρετανία, βγήκε τον Αύγουστο του '93 με άδεια από τις φυλακές Στάνφορντ Χιλ και δεν ξαναγύρισε. Συν γυναιξί και τέκνοις εγκαταστάθηκε σε κάποια παραθαλάσσια βίλα του νησιού της Αφροδίτης.

Την "έκανε την καλή" ο κ. προϊστάμενος. Οπως μαθαίνουμε από τα ψιλά των εφημερίδων, στη Βέροια έσκασε το "κανόνι" της χρονιάς. "Ο επικεφαλής του τμήματος χορηγήσεων της Ιονικής Αντώνης Ακριτίδης, λέγεται ότι βρίσκεται ήδη στη Βραζιλία και η κατάχρηση υπολογίζεται σε μισό δισ. (...) Επιχειρηματικοί κύκλοι της Βέροιας, λένε ότι υπάρχει από πίσω και μεγάλη υπόθεση τοκογλυφίας". ("Ελ. Τύπος", 9.6.95).

Αναμένοντας την έκδοση του Κοσκωτά από τις φυλακές του Σάλεμ των ΗΠΑ, πολλές θεωρίες και ψίθυροι κυκλοφορούσαν. Το περιοδικό "U.S News & World Report" στις 26.3.1989, κατέθεσε μιά δική του εξήγηση για την καθυστέρηση. "Η Ελλάδα ίσως συμφωνήσει να ανταλλάξει τον Ρασίντ, έναν Παλαιστίνιο τρομοκράτη που καταζητούν οι ΗΠΑ, με τον Γ. Κοσκωτά, που κατηγορείται για κατάχρηση 210 εκ. δολαρίων". Οπως ήταν επόμενο στην Ελλάδα φούντωσε η μυθολογία για τις "διασυνδέσεις και την δύναμη" του μεγαλοαπατεώνα.

Δεκάδες απάτες ύψους πολλών εκατοντάδων εκατομμυρίων, διέπραξε από 1979 ως το 1987 ο Κ. Παπαδημητρίου ή "Μπελαμάνας" μαζί με τη παρέα που έβαλε χέρι στις πιστώσεις του Κρατικού Λαχείου (Κ. Δρόσος, Δ. Γούναρης, Ι. Γαρμπής). Οποτε τα πράγματα έσφιγγαν ταξίδευαν με διάφορους τρόπους στις Βρυξέλλες όπου και η έδρα επιχειρήσεων εμπορίας αυτοκινήτων του Μπελαμάνα. Λεπτομέρειες για τις επινοήσεις και την κοσμική ζωή στην Ευρώπη των αεριτζήδων, στα φύλλα των εφημερίδων του Οκτωβρίου του '87.

Σύμφωνα με την "Ντέιλι Μέιλ" (29.9.91) ο μεγιστάνας Ασίλ Ναντίρ, φυγάς σήμερα στην Β. Κύπρο, "συνεισέφερε 1,5 εκ στερλίνες για τις προεκλογικές ανάγκες των Τόρις το 1987. Οι αρχές προσπαθούν να εξακριβώσουν αν τα χρήματα της δωρεάς είχαν κλαπεί από κάποια από τις εταιρείες του". Αυτή η αποκάλυψη εξηγεί την καθυστέρηση των κρατικών ελέγχων και την πεισματική υπεράσπιση του απατεώνα από στελέχη των κυβερνήσεων της κ. Θάτσερ.



ΔΕΙΤΕ

Buster του Ντέιβιντ Γκριν (1988). Ταινία βασισμένη στην πραγματική ιστορία ενός από τους συμμετέχοντες στην μεγάλη ληστεία του τραίνου στην Αγγλία το 1963. Ο ήρωας χάνεται κάπου στις παραλίες του Ακαπούλκο και παρά τις ενοχλήσεις των διωκτικών αρχών βρίσκει τρόπους να απολαύσει τα κλοπιμαία του.

Dirty Rotten Scoundlers του Φρανκ Οζ (1988). Καλή κωμωδία που εκτυλίσσεται στη γαλλική Ριβιέρα με ήρωες δύο ντελικάτους απατεώνες που εξαπατούν δίαφορους VIP's και την περνούν ζωή και κότα.

Ο Εγκληματίας (The Stranger) του Ορσον Γουέλς (1946). Ενας ναζί, από τους υπεύθυνους των στρατοπέδων εξόντωσης, καταφέρνει να δραπετεύσει σε κάποια ήσυχη αμερικάνικη πόλη διάγοντας πλούσιο και έντιμο βίο. Η επιτυχία της απόδρασής του βασίζεται στα λεφτά που του απέφερε η ιδιοποίηση της περιουσίας των θυμάτων του.

(Ελευθεροτυπία, 2/7/1995)

 

www.iospress.gr                                          ΠΙΣΩ ΣΤΟ ΠΡΩΤΟ ΜΕΡΟΣ